ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ ਤੱਕਦੀ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ

ਮੈਨੂੰ ਸੂਹੇ ਜੇ ਰੰਗ ਭਾਉਂਦੇ ਨੇ

ਸੁਪਨੇ ਪਰਬਾਤਾਂ ਦੇ ਆਉਂਦੇ ਨੇ

ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ ਤੱਕਦੀ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ

ਮੈਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਨੇ

 

ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕੱਢੀਆਂ

ਬੁਣਤੀਆਂ ਵਰਗੇ

ਚਾਅ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖੇ ਨੇ

 

ਹਰ ਵਾਰੀ ਪਿਉ ਦੇ ਅੱਟਣਾਂ 'ਚੋਂ

ਮੈਂ ਮਾਹੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੱਕੇ ਨੇ

ਰੀਝਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬਣ ਬਣ ਕੇ

ਫੁਲਵਾੜੀ 'ਚ ਖਿਲ ਜਾਂਦੇ ਨੇ

ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ ਤੱਕ ਦੀ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ

ਮੈਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਨੇ

 

ਕੋਈ ਬਿਰਖ਼ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਡੇ

ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਛੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੰਡੇ

ਕੋਈ ਬੀਨ ਸਪੇਰਾ ਬਜਾਵੇ

ਹਵਾ ਦੇ ਕੰਨ ਬਿਨ ਜਾਵੇ

ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਕਰਜਾਈ

ਬਣ ਕੇ ਬੋਰੇ ਸ਼ੁਦਾਈ

ਕਾਜ ਕੀ ਕੀ ਰਚਾਉਂਦੇ ਨੇ

ਮੈਂ ਜਦ ਵੀ ਤੱਕਦੀ ਮੋਰਾਂ ਨੂੰ

ਮੈਨੂੰ ਨੱਚਣ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਨੇ