ਦਿਮਾਗ

ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ

"ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗੇ ਇੱਕ ਦਿਨ,

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੱਥੇ ਚਲੇ ਜਾਵਾਂਗੇ ?

ਹਾਏ !

ਸੱਚੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ ਫੇਰ"

ਮਨ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਗੱਲ ਧੂਹ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਦਾ

 

"ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾ ਸੋਚ, ਅੱਜ ਨੂੰ ਜੀਅ"

ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਫੇਰ ਰੀਲ ਅੜਾ ਲਈ

ਸਕੂਲ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੀਆਂ ਓਹਨਾਂ

ਦੋ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਚੇਤਾ ਕਰਾਇਆ

ਜੋ ਸਦਾ ਲਈ ਜਹਾਨ ਤੋਂ ਜਾ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸੀ

ਇੱਕ ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮਰੀ ਤੇ ਦੂਸਰੀ ਨੇ

ਆਵਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਲਈ

ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਈ

ਕਿ ਮਰਨਾ ਆਸਾਨ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ

ਕਿਵੇਂ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਲੋਕ

ਕੈਂਸਰ ਨਾਲ ਮਰੀ ਓਸ ਦੋਸਤ ਨਾਲ

ਅਫ਼ਸੋਸ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ

ਜੋ ਆਖਰੀ ਵਖ਼ਤ 'ਚ ਵੀ ਮਿਲਣ ਦੇ ਸੁਨੇਹੇ

ਘੱਲਦੀ ਰਹੀ

ਪਰ ਜਾ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸ਼ਾਇਦ ਉਦੋਂ

ਐਨੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਸਮਝ ਤਾਂ ਹੁਣ ਈ ਪਈ ਆ ਕਿ

ਉੱਥੋਂ ਗਿਆ ਕੋਈ ਵੀ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦਾ

ਯਕਦਮ ਮਨ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ