ਖ਼ਤਾਂ ਦੀ ਲੜੀ

ਓਹ ਗੁੱਸੇ ਹੁੰਦਾ

ਮੈਂ ਸੁਨੇਹੇ ਘੱਲਦੀ

ਖ਼ਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ

ਉਹਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦਿੰਦਾ

ਪਰ ਚੁੱਪ ਵੱਟੀ ਬੈਠਾ ਓਹ ਆਖਦਾ

"ਜਾ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਵੱਲ ਸਿੱਖ ਕੇ ਆ"

 

ਅਗਲਾ ਖ਼ਤ ਲਿਖਦੀ

ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਗੂੜ੍ਹੇ ਕਰ

ਵਿਚਕਾਰ ਦਿਲ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ

ਓਹ ਨਾਮ ਇਕੱਠੇ ਦੇਖ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ

ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਭਰਿਆ ਖ਼ਤ ਲਿਖ ਆਖਦਾ,

"ਕਲਮਾਂ ਨਾਲ ਨਾਮ ਇੱਕੱਠੇ ਲਿਖਣ ਨਾਲ

ਸੰਯੋਗ ਜੁੜਨ ਤਾਂ ਕੋਈ ਵੀ ਆਸ਼ਕ ਨਾ ਤੜਫ਼ੇ "

 

ਫਿਰ ਓਹ ਸ਼ਾਮ ਇੱਕ ਹੋਰ ਖ਼ਤ ਲਿਖਦੀ

ਆਖਦੀ, "ਮੁਆਫ਼ੀ, ਇਹ ਅਖ਼ੀਰੀ ਗ਼ਲਤੀ ਏ ਮੇਰੀ

ਓਹ ਆਖਦਾ, "ਸੌ ਵਾਰੀ ਏਹੀ ਸੁਣਿਆ "

ਮੈਂ ਆਖਦੀ, "ਬੱਸ ਏਹ ਅਖੀਰੀ ਵਾਰੀ ਏ ”

ਓਹ ਪਿਘਲਦਾ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰਿਆ ਖ਼ਤ ਲਿਖਦਾ

ਆਖਦਾ ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਕੁਛ ਵੀ ਨਹੀਂ

ਐਵੇਂ ਨਾ ਅੜੀਏ ਸਤਾਇਆ ਕਰ ....