ਘੋਰਕੰਢੇ

ਕਿਸੇ ਰਾਜੇ ਰਾਣੀ ਵਰਗੀ ਹੀ ਸੀ

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ

ਗੱਲਾਂ ਗੱਲਾਂ 'ਚ ਮੁਹੱਬਤ ਹੋਣੀ

ਤੇ ਹਰ ਦਮ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਸਾਥ ਲੋਚਣਾ

ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਖ਼ਿਆਲ ਰੱਖਦੇ

ਖਹਿਬਾਜ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਰਾਣੀ

ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਹੁਬਕੀ ਹੁਬਕੀ ਰੋਂਦੀ

ਸਮਾਂ ਬਦਲਿਆ, ਜੀਵਨ 'ਚ ਫ਼ਰਕ ਆਇਆ

ਰਾਜੇ ਦਾ ਖਿਆਲ ਰੱਖਣ ਲਈ

ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ ਆ ਗਏ

ਤੇ ਰਾਣੀ ਆਪਣਾ ਖ਼ਿਆਲ ਖੁਦ ਰੱਖਣਾ ਸਿੱਖ ਗਈ

ਉਹ ਹਰ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜਿੱਦਦੇ 'ਤੇ ਚੋਭਾਂ ਲਾਉਂਦੇ

ਮਹੁੱਬਤ ਲੋਥ ਬਣ ਗਈ ਸੀ

ਅੰਤ ਨੂੰ ਰਾਣੀ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਪਰਨਾਈ ਗਈ

ਹੁਣ ਉਹ ਮੁਹੱਬਤ ਦੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪਾਉਂਦੀ

ਕਦੀ ਕਦੀ ਉਹਨੂੰ ਰਾਜੇ ਨਾਲ

ਬਿਤਾਏ ਪਲ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ

ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਤਿੰਨ ਹੰਝੂ ਸਿਰਹਾਣੇ 'ਚ ਜਾ ਸਮਾਉਂਦੇ

ਮਹੀਨਿਆਂ ਬੱਧੀ ਜਦ ਓਹ ਬਾਪ ਘਰ ਗਈ

ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਬਾਰੇ ਰਾਣੀ ਦੀ ਸਹੇਲੀ 'ਕੰਮੋ' ਦੱਸਦੀ

ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹਿਲ ਤਾਂ ਓਹ

ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਰੱਜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ

ਤੇ ਆਵਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਸਿਵੇ

ਫਰੋਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ

ਪਰ ਹੁਣ ਲੱਗਦਾ ਉਹ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਧਰਤ ਖਾ ਗਈ