ਇੱਕ ਜੱਟੀ ਅਰਜ਼ ਕਰੋ

ਮੈਂ ਬੱਕਰਾ ਦੇਨੀ ਆਂ ਪੀਰ ਦਾ

ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦਾ ਕੰਤ ਮਰੇ

ਪੰਜ ਸੱਤ ਮਰਨ ਗਵਾਂਢਣਾਂ

ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਤਾਪ ਚੜ੍ਹੇ

ਹੱਟੀ ਢਹੇ ਕਰਾੜ ਦੀ

ਜਿੱਥੇ ਦੀਵਾ ਨਿਤ ਬਲੇ ਕੁੱਤੀ ਮਰੇ ਫ਼ਕੀਰ ਦੀ

ਜਿਹੜੀ ਚਊਂ-ਚਊਂ ਨਿਤ ਕਰੇ

ਗਲੀਆਂ ਹੋਵਣ ਸੁੰਨੀਆਂ

ਵਿੱਚ ਮਿਰਜ਼ਾ ਯਾਰ ਫਿਰੇ

ਮਿਰਜ਼ਾ ਆਪਣੀ ਪਾਕ ਮੁਹੱਬਤ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹਦੀ ਬਹਾਦਰੀ ਦੀਆਂ ਵਾਰਾਂ ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗੱਭਰੂਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਸਜੀਵ ਹਨ-

ਦਖਣ ਦੇ ਵਲੋਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਨੇ ਨ੍ਹੇਰੀਆਂ

ਉਡਦੇ ਨੇ ਗਰਦ ਗਵਾਰ

ਬੁਲਬੁਲਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਘੋੜੀਆਂ

ਉੱਤੇ ਵੀਰਾਂ ਜਹੇ ਅਸਵਾਰ

ਹੱਥੀਂ ਤੇਗਾਂ ਨੰਗੀਆਂ

ਕਰਦੇ ਮਾਰੋ ਮਾਰ

ਵੇ ਤੂੰ ਹੇਠਾਂ ਜੰਡ ਦੇ ਸੌਂ ਗਿਆ

ਜੱਟਾ ਕਰਕੇ ਆ ਗਿਆ ਵਾਰ

ਤੈਨੂੰ ਭੱਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਨਾ ਦੇਣਗੇ

ਜੱਟਾ ਜਾਨੋਂ ਦੇਣਗੇ ਮਾਰ

ਪੰਜਾਬੀ, ਮਿਰਜ਼ੇ ਦੀ ਸਾਹਿਬਾਂ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਹੋਈ ਲੜਾਈ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਨੂੰ ਬੜੇ ਲਟਕਾਂ ਨਾਲ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ-

ਭੱਥੇ 'ਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆ ਜੱਟ ਨੇ ਫੋਲ ਕੇ

ਰੰਗ ਦਾ ਸੁਨਹਿਰੀ ਤੀਰ

ਮਾਰਿਆਂ ਜੱਟ ਨੇ ਮੁਛਾਂ ਕੋਲੋਂ ਫੱਟ ਕੇ

ਉੱਡ ਗਿਆ ਵਾਂਗ ਭੰਬੀਰ

ਪੰਜ ਸਤ ਲਾਹ ਲਏ ਘੜਿਉਂ

ਨੌਵਾਂ ਲਾਹਿਆ ਸਾਹਿਬਾਂ ਦਾ ਵੀਰ

ਸਾਹਿਬਾਂ ਡਿਗਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ

ਅੱਖੀਉਂ ਸੁੱਟਦੀ ਨੀਰ

ਆਹ ਕੀ ਕੀਤਾ ਮਿਰਜ਼ਿਆ ਖੂਨੀਆਂ