ਤੜਫਨ

ਮੈਂ–

ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਪਈ ਟੁਰ,

ਮਦਾਨਾਂ ਨੂੰ ਕੱਛਦੀ,

ਥਲਾਂ ਰੇਤੇ ਉਲਾਂਘਦੀ,

ਆ ਖਲੋਤੀ ਕਿਨਾਰੇ

ਸਾਵੇ ਸਾਗਰ ਸੁਹਾਵੇ ਦੇ।

...       ...       ...

ਲਗਾ ਸੂਰਜ ਸੀ ਨ੍ਹਾਉਣ

ਪੱਛੋਂ ਦੂਰ ਕਿਨਾਰੇ ਸਾਗਰ ਵਿਚI

ਹੋ ਹਰਿਆਨ ਗਈ ਮੈਂ

ਤੱਕ ਕੇ ਲਹਿਰ ਪਛਾੜ,

ਹਾਂ ਅਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਲ,

ਤੱਕ ਕੇ ਲਹਿਰ ਦੀ ਤੜਫ਼ਨ

ਅਪਣੇ ਨੈਣਾਂ ਦੇ ਪਾਸ।

 

ਪੁੱਛਾਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਹਾਇ!

ਕਿਥੋਂ ਲਈ ਨੇ ਤੜਫ਼ਨ ਚੁਰਾਇ ?

ਕਿ ਲਗ ਗਈ ਮੇਰੀ ਏ ਛੋਹ-

ਤੜਫ਼ਨ ਮੇਰੀ ਦੀ ਛੋਹ ?