ਮੈਨੂੰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪੀੜ, ਪੀੜ

ਕਰਦੀ ਹੈ ਹਾਇ ਤੇ ਹਾਇ।

ਨਹੀਂ ਦੇਖਦੀ ਸਾਂਈਆਂ! ਤੈਂ ਪ੍ਯਾਰ,

ਰਿਹੈਂ ਅਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਉਤਾਰ

ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਦੀ 'ਮਨ ਸ਼ਿਲਾ' ਵਿਚ-

ਜੋ ਕੁਛ ਗ਼ੈਰ ਹੈ ਕਰਨੈਂ ਤੂੰ ਦੂਰ।

ਤਾ ਕਿ ਨਿਕਲ ਪਵੇ ਤਸਵੀਰ-

ਤੇਰੀ ਅਨੁਭਵੀ ਸੁਹਣੀ ਤਸਵੀਰ।

 

ਮੇਰੇ ਸਾਂਈਆਂ! ਤੂੰ ਹੈਂ ਕਲਾਵਾਨ

'ਤੇਰੀ ਕਲਾ ਹੈ ਮਿਹਰ-ਭਰਪੂਰ’;

ਇਉਂ 'ਸਮਝਣ ਦਾ ਦਈ ਸ਼ਊਰ,

ਬੇ ਸ਼ਊਰੀਆਂ ਕਰੀਂ ਚਾ ਦੂਰ। 61.