"ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤੇਰੇ ਦੋਸਤ ਦੋਸਤੀਆ ਫਲੋਰੀਆ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ।" ਉਹਨੇ ਬੜੇ ਅਜੀਬ ਲਹਿਜੇ ਤੇ ਇੱਕ ਲਫ਼ਜ਼ ਬਣਾ ਕੇ ਇਹ ਨਾਂ ਲਿਆ: 'ਕਾਸਤਾਫਲੋਰਾ'। ਪਰ ਉਹਦੀ ਵਾਜ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤ ਜਾਪੀ। ਤੇ ਉਹਦੀ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਨੇ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੀ ਪੀੜ, ਚਿਰ-ਪੁਰਾਣੀ ਨਾ ਮੱਠੀ ਕੀਤੀ ਪੀੜ ਨੂੰ ਕੁਝ ਘਟਾਇਆ।

"ਕੀ ਹਾਲ ਏ ਉਹਦਾ ? ਉਹ ਰਾਜ਼ੀ ਏ ?"

"ਹਾਂ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਰਾਜ਼ੀ ਏ।"

ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨੇ ਪੰਘਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਉਹਦੇ ਵੱਲ ਤੱਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਕੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਾ ਏ, ਜਿੱਦਣ ਅਸੀਂ ਮਿਲੇ ਸਾਂ, ਓਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਂ ਜਾਣਨ ਲਈ ਉਤਾਵਲਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਸਾਨੂੰ ਓਦੋਂ ਝੱਟ ਹੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜ ਜਾਣਾ ਪਿਆ... ।"

"ਹੋ ਸਕਦਾ ਏ, ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਨਹੀਂ।"

ਕਮਾਂਡਰ ਬਾਰਾਂਤਾ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਜਾਪ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਵੇਂ ਉਹਨੂੰ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।

"ਇਹ ਸਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਨੇ," ਉਹਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਥੀ ਓਸਤਾਪ ਬੋਰੀਓਜ਼ਵ।"

"ਮੈਂ ਡਾਕਟਰ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਅਰਦਲੀ ਹਾਂ," ਬੋਰੀਓਜ਼ਵ ਨੇ ਹੰਸਦਿਆਂ-ਹੱਸਦਿਆਂ ਕਿਹਾ।

"ਵਾਹ, ਖੂਬ ਬਣਦੇ ਓ। ਉੱਕਾ ਝੂਠ ਅਰਦਲੀ ਨਾ ਅਰਦਲੀ, ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਬੜੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਰਜਨ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਲੱਤ ਦਾ ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਅਜਿਹੇ ਅਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਤੁਸੀਂ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਅਹਿ ਤੱਕ ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਹਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਏਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਈ ਹੁਕਮ ਮੈਂ ਏਸ ਨਾਲ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ ।" ਬਾਰਾਂਤਾ ਨੇ ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਲੱਤ ਨਾਲ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਠਕੋਰਿਆ ਤੇ ਫੇਰ ਆਪਣੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟਦਿਆਂ ਇਸ ਲੋਭ ਵੱਲ ਤੱਕਦਾ ਰਿਹਾ।

ਬੇਰੀਓਜ਼ਵ ਨੇ ਮੀਤ੍ਰਿਆ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਕੋਰ, ਬਾਰਾਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਲੋਤ ਤੱਕ ਰਿਹਾ ਏਂ ? ਇਹਦੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬੂਟ ਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹਦੀ ਸੋਹਣੀ ਸਾਈਬੇਰੀਅਨ ਸ਼ਕਲ ਨੂੰ ਖੋਜ ਨਾ ਲੱਗੇ। ਤੇ ਇਹ ਉਹਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਚੰਗਾ ਭੁਗਤਾਂਦੀ ਏ। ਸਾਥੀ ਕਾਸਤਾਫਲੋਰਾ ਦੀ ਵੀ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਲੱਤ ਏ, ਫੌਲਾਦ ਦੇ ਸਪਿੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਉਹ ਬੜੇ ਚਿਰ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭ ਕੇ ਉਹਦੀ ਸੁੱਖ ਸਾਦ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਢਾ ਦਿਆ। ਜਦ ਮੈਂ ਰਣ-ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਚਿਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੂੰ ਉਹਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਹੀ ਵੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਉਹਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਓਨਾ ਹੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਏਂ ਜਿੰਨੀਆਂ ਉਹ ਤੇਰੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਏ। ਮੈਨੂੰ ਛੇਤੀ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕਾਸਤਾਫਲੋਰਾ ਸਾਡੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਏ। ਮੈਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਤੇ ਤੇਰਾ ਅਤਾ ਪਤਾ ਲਭਾਇਆ। ਏਥੇ ਆਣ ਲਈ ਬਸ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਿਹਲ ਦੀ