ਕੌਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਰਚੀ ਮਿਚੀ ਰਹਿੰਦੀ । ਰੂਪ ਕੌਰ ਗੁਰੂ ਹਰਿ ਰਾਇ ਜੀ ਦਾ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਆਦਰ ਹੀ ਕਰਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹਰ ਬਚਨ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਦੇ ।

ਰੂਪ ਕੌਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪਸਰੂਰ ਨਿਵਾਸੀ ਭਾਈ ਖੇਮਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਇਆ । ਪਸਰੂਰ ਸਿਆਲਕੋਟ ਦੀ ਇਕ ਤਹਿਸੀਲ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਨਗਰ ਸੀ, ਜੋ ਸਿਆਲਕੋਟ ਤੋਂ 18 ਮੀਲ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੀ । ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਵੀ ਚਰਨ ਪਏ ਸਨ । ਉਸ ਵਕਤ ਉਥੇ ਡੇਕ ਨਾਮੀ ਨਦੀ ਵੀ ਵਗਦੀ ਸੀ ਜੋ ਹੁਣ ਵਿੱਥ ਤੇ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸ਼ਹਿਰ ਰੂਪ ਕੌਰ ਵਿਆਹ ਕੇ ਆਈ। ਰੂਪ ਕੌਰ ਦੀ ਕੁਖੋਂ ਬਾਬਾ ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਜਨਮੇ । ਅਮਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਔਲਾਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਸਰੂਰ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ । ਬਨੂੜ ਦੇ ਕੋਲ ਦਿਆਲਪੁਰਾ ਪਿੰਡ ਰਿਆਸਤ ਪਟਿਆਲੇ ਜਗੀਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਸਾਰੇ ਇਥੇ ਹੀ ਆ ਵੱਸੇ।

ਰੂਪ ਕੌਰ ਜੀ ਨੇ ਅਨੋਖਾ ਸੁਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਗੁਰੂ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਉਚਾਰਿਆ, ਕਹਿਆ, ਆਖਿਆ ਉਸਨੂੰ ਉਸੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖ ਸਾਂਭ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਹ ਚਾਹੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਅਗਵਾਈ ਹਿੱਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਜੀਵਨ ਹੋ ਜਾਏ । ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਿਖੇ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤਿੰਨ ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੂਪ ਕੌਰ ਜੀ ਕਿੰਨੀ ਸੂਝਵਾਨ ਸੀ । ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਜੋ ਕੁਝ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਰੱਖਿਆ ਤਾਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਲਦੀ ਰਹੇ । ਇਹ ਬੀਬੀ ਹੀ ਪਹਿਲੀ ਸਿੱਖ ਲਿਖਾਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਗੁਰੂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਤੋਂ ਉਚਾਰੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਹੂ-ਬ-ਹੂ ਲਿਖਿਆ । ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਹੇ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਸਿਖ ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ ਰਹੇ ਸਨ ਪਰ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਕੋਈ ਅਸਾਨ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੀ । ਬੀਬੀ ਰੂਪ ਕੌਰ ਨੇ ਜੋ ਗੁਰੂ ਜੀ ਬੋਲਦੇ, ਕਹਿੰਦੇ ਕਹਾਂਦੇ, ਸਮਝਾਂਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸਰ (ਗਦ) ਵਿਚ ਲਿਖਣ ਦਾ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ।

ਚਾਹੇ ਰੂਪ ਕੌਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖਤਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲੇ ਬੋਲ ਲਿਖਣ ਦੀ ਸੋਚ ਉਪਜੀ ਉਹ ਰੂਪ ਕੌਰ ਹੀ ਸੀ ।

ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੂਪ ਕੌਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ