ਸੁੱਟ-ਸੁੱਟ ਗੋਰਾ ਢੇਰਾਂ ਉੱਤੇ,
ਢੋਅ-ਢੋਅ ਸਿਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ।
ਸੁੱਤੀ ਉਠ ਕੇ ਕਰੇ ਬੁਹਾਰੀ,
ਲਿੱਪਣ ਪੋਚਣ ਨੇ ਮੱਤ ਮਾਰੀ।
ਕੱਪੜਾ-ਲੱਤਾ, ਚੌਂਕਾ ਚੁੱਲ੍ਹਾ
ਕਰਦਿਆਂ ਸਿਰ 'ਤੇ ਰਾਣ ਉਡਾਰੀ।
ਕੰਮੋ-ਕਾਰੋ ਦਿੱਸੇ ਗੰਵਾਰਣ,
ਰੂਪ ਰੰਗ ਤੋਂ ਰਾਣੀ ਤੂੰ ....
ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਛੰਨਾ ਬਾਣੀ,
ਧਰ ਕੇ ਸਿਰ 'ਤੇ' ਦਹੀ ਦੀ ਚਾਈ।
ਵਾਂਗ ਪੰਛੀਆਂ ਚਹਿਕਦੀ ਜਾਵੇਂ
ਉਡ-ਉਡ ਜਾਵੇ ਚੁੰਨੀ ਪਾਣੀ।
ਕਲੀਆਂ ਵਰਗੀ ਉਮਰ ਨੀ ਅਕ੍ਰੀਏ,
ਧੁੱਪੇ ਹੀ ਝੁਲਸਾਣੀ ਤੂੰ ।
ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵਸੇਂਦੀ ਕੁੜੀਏ,
ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਨਾ ਜਾਣੀ ਤੂੰ।
ਖੂਹ ਟੋਡੇ, ਗੌਹਰੇ ਘੱਟੀਆਂ,
ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਰਾਣੀ ਐਂ
ਚੋਅ ਦੀ ਛੱਲ ਜੇਕਣ ਡੇਰਾ,
ਖੱਡ 'ਚ ਵਗਦਾ ਪਾਣੀ ਐਂ।
ਰੱਖਾਂ, ਰੱਕੜ, ਟੋਏ, ਟਿੱਥੇ
ਟੱਪਦਿਆਂ ਜਿੰਦ ਮੁਕਾਣੀ ਤੂੰ ।
ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਵਸੇਂਦੀ ਕੁੜੀਏ,
ਆਪਣੀ ਕਦਰ ਨਾ ਜਾਣੀ ਤੂੰ।
ਸਲੇਟੀ ਛਤ ਤੋਂ ਚੌਂਦਾ ਅੱਥਰੂ,
ਹੋਕੇ ਭਰਦਾ ਦਿਲ ਦਾ ਗੱਭਰੂ।
ਚੀਲ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਂ-ਸਾਂ ਇਹ ਪੁੱਛੇ,
ਕਦੋਂ ਖੁਆਣੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਬਬਰੂ।
ਪਹਾੜ ਜਿਥੇ ਹਉਕੇ ਭਰ-ਭਰ
ਰੋ-ਰੋ ਉਮਰ ਮੁਕਾਣੀ ਤੂੰ।
