ਆਹੋ ਦਸਖਤ ਬੀ ਹੋਈਗੇ, ਨਾਲੇ ਮੈਂ ਮਾਸਟਰ ਜੀ ਨੂੰ ਗਲਾਈ ਤਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾ ਬਿਆਹ ਵੀ ਕਰਾਈ ਦੇਣਾ। ਹੁਣ ਤੂੰ ਇੰਜ ਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਰੱਜੀ ਕੇ ।

ਭਜਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਕਸਾਇਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਭਰੇ ਛੋਟੀ- ਛੋਟੀ ਚਿੱਟੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਵਾਲੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਚਮਕ ਆ ਗਈ ਸੀ।

"ਸਾਬ੍ਹ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੇ, ਜੇ ਬੀ ਗਲਾਂਗੇ ਮੈਂ ਕਰਗਾ। ਸਾਰੀ ਗੋਲ ਤੁਸਾਂ ਜੇ ਆਪੇ ਈ ਮੁਕਾਈ ਲੈਣੀ। ਲਾੜੀ ਪੜ੍ਹੀ-ਲਿਖੀ ਲੈਣੀ। ਨਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਦੇਣਾ ਕਿਸ਼ਨ ਵੱਡੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸਕੂਲੇ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ। ਸੇਵਾਦਾਰ। ਬੜੀ ਤਨਖਾਹ ਹੈ ਉਹਦੀ।" ਕਿਸ਼ਨ ਨੇ ਝਟਪਟ ਵਿਆਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਿਆ ਕਿਹਾ ਸੀ।

"ਕਿੰਨੀ ਪੜ੍ਹੀਉ ਲੈਣੀ ਐ ਲਾੜੀ ?"

"ਬੀ.ਏ., ਬੀ.ਟੀ. ਜੇੜ੍ਹੀ ਮੇਰੀ ਡੇਰੀ ਪੜ੍ਹੀ ਲੇਗ। ਮੇਰਿਆ ਪੈਸਿਆਂ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਰੱਖੀ ਲੈਂਗੀ। ਜਿਹੜੇ ਮੇਰੀਆ ਕਾਪੀਆਂ ਵਿਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਏਉਨੇ।"

"ਚੰਗਾ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਕਿੰਨੀ ਦੱਸਣੀ ਐ, ਕੁੜੀ ਆਲਿਆਂ ਨੂੰ ?" ਭਜਨ ਨੇ ਵਿਚਾਲੇ ਹੀ ਟਕਦਿਆਂ ਪੁੱਛ ਲਿਆ ਸੀ।

"ਬੀਹ-ਪੰਝੀ ਕੁ ਸਾਲ ਦੱਸੀ ਦੇਗ ਹਾਲੇ ਮੈਂ ਜਵਾਨ ਆ।"

ਮੈਂ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਹਾਸਾ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।

"ਅੱਛਾ, ਕਿਸ਼ਨ ਤੂੰ ਭਲਾ ਬਰਾਤੀ ਕਿਹਨੂੰ ਕਿਹਨੂੰ ਲੀਣਾ ਨਾਲ।"

"ਸਾਰੇ ਹੀ ਲਈ ਜਾਣੇ, ਬਸ ਮਹਿਤਾ ਨਾਂ ਲਿਜਾਣਾ ਇਕ ਬੀ।"

"ਉਹ ਕੋਹ ਨੀ ਲਜਾਦੇ ?"

"ਬਸ ਨੀ ਲਜਾਣੇ। ਮੇਰੀ ਮਰਜ਼ੀ।

ਕਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਜਾਰੀ ਸੀ ਕਿ ਗਰਾਉਂਡ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਿਰੇ ਤੇ ਬੈਠੇ ਹੋਰ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਰੀ। ਕਿਸ਼ਨਿਆ ਜ਼ਰਾ ਸਾਨੂੰ ਬੀ ਪਲਾਈ ।" ਸੁਣਦਿਆਂ ਸਾਰ ਹੀ ਕਿਸ਼ਨ ਓਟ ਗਰਾਉਂਡ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੱਥ 'ਚ ਪਾਣੀ ਭਰਿਆ ਜੰਗ ਅਤੇ ਗਲਾਸ ਲੈ ਕੇ।

"ਇਹ ਮਹਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਰਾਤੀ ਨਾ ਲਿਜਾਉਣ ਦਾ ਕੀ ਚੱਕਰ ਹੈ ਮਾਸਟਰ ਜੀ?" ਮੈਂ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ।

"ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਵੀ ਇਕ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।"

"ਸੁਣਾਉ ਤਾਂ ਜਰਾ।" ਮੇਰੀ ਕਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵਧ ਗਈ ਸੀ। ਮੈਂ ਚਾਹ ਦੀਆਂ ਚੁਸਕੀਆ ਲੈਂਦਾ-ਲੈਂਦਾ ਮਾਸਟਰ ਭਜਨ ਵੱਲੋਂ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬੜੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਮਾਸਟਰ ਭਜਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।

"ਇਸੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮਹਿਤੇ ਪਰਿਵਾਰ 'ਚ ਹੈ ਕਿਸਨ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਧਾ-ਸਾਧਾ। ਮੰਦਬੁੱਧੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਕੂਲੇ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਮਾਂ-ਪਿਉ ਦੀ ਛਾਂ ਵੀ ਸਿਰੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਠ ਗਈ ਸੀ। ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਬਿਸ਼ਨ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ