ਤੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਦੋ ਕੱਪ ਚਾਹ
ਮਿੱਠੀ ਬਾਤ,
ਮੱਠੀ ਬਰਸਾਤ,
ਸੁਰਖ ਲਾਲ ਸ਼ਾਮ
ਤੇ ਕਾਲੀ ਰਾਤ।
ਵਿਚ ਦੋ ਮੁਸਾਫ਼ਰ
ਤੇ ਉਹ ਮੰਜਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਰਾਹ।
ਕੁਝ ਗੱਲਬਾਤ ਪਏ ਕਰਦੇ ਨੇਂ,
ਤੂੰ ਮੈਂ ਤੇ ਦੋ ਕੱਪ ਚਾਹ।
ਕੱਚੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਾਅਦੇ
ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੇਤੇ, ਉਹ ਵੀ ਭੁੱਲ ਗਈ ਹੋਣੀ ਆ।
ਕੱਚੀ ਉਮਰੇ ਦੇ ਵਾਅਦੇ, ਪੱਕੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੇ।
