ਸੂਰਤ ਸੀ ਮੈਂ ਅਵੱਲੀ ਦੇਖੀ, ਇਕ ਕੁੜੀ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਇਕੱਲੀ ਦੇਖੀ।
ਉਹ ਕੁੜੀ ਸੀ ਆਸ ਕਿਸੇ ਦੀ, ਪੱਗ ਕਿਸੇ ਦੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਿਸੇ ਦੀ।
ਧੀ ਸੀ ਓਹ, ਪੁੱਤ ਸੀ ਓਹ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ ਰੁੱਤ ਸੀ ਓਹ।
ਕਿੰਨਿਆਂ ਦਾ ਹੀ ਹਾਸਾ ਸੀ, ਕਿੰਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਲ 'ਚ ਓਹਦਾ ਵਾਸਾ ਸੀ।
ਇੱਜਤ ਸੀ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਲਾਇਕ ਵੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਵੀ।
ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਜਿੰਦ ਸੀ ਉਹ, ਜਿਹਦੇ ਮੋਢਿਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ ਪੱਲੀ ਦੇਖੀ।
ਸੂਰਤ ਮੈਂ ਇਕ ਅਵੱਲੀ ਦੇਖੀ, ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਮੈਂ ਜਾਂਦੀ ਇਕੱਲੀ ਦੇਖੀ...!
