ਉਪਰੋਕਤ ਵਰਤਾਰੇ ਕਾਰਨ ਹੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸੰਰਚਨਾ ਰੂਪਕੀ (metaphoric) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਪਕੀ ਸੰਰਚਨਾ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਮੈਟਾਫਰਾਂ ਦੀ ਸਮਾਨੰਤਰ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਬਹੁ-ਦਿਸ਼ਾਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਮਾਜਕ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਸਿਊਰ ਤੇ ਚੋਮਸਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸੰਕਲਪਨਾਵਾਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 'ਭਾਸ਼ਾ' (lang) ਤੇ 'ਉਚਾਰ' (parole) ਅਤੇ 'ਭਾਸ਼ਿਕ ਸਮਰੱਥਾ' (compitence) ਤੇ 'ਭਾਸ਼ਿਕ ਵਿਹਾਰ' (performance) ਦੇ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਦੋਹਾਂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਵਸਥਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੀ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਮਸਤਕ ਵਿਚ ਭਾਸ਼ਾ-ਵਿਵਸਥਾ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਰੂਪੀ (homogeneous) ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਉਚਾਰ/ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਹਾਰ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਵਰਤੀਂਦਾ ਰੂਪ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇਹ ਪੱਖ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਕ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿਚ ਵਰਤੀਂਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਬਹੁਰੂਪੀ (hetrogeneous) ਹੈ।

ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਬਹੁਰੂਪੀ (ਬਹੁਭਾਤੀ) ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਪਤਾ ਤਾਸ਼ਾਈ ਵਿਕਲਪਨ (linguistic variation) ਭਾਵ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਜਕ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਆਉਂਦੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਈ ਇਕਾਈਆਂ ਤੋਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਭਾਵ ਉਹ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਸਥਿਤੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਭਿੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਭਾਸ਼ਾਈ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੀ ਭਿੰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸਮਾਜ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿਭਿੰਨ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਮਸਲਨ ਘਰ ਵਿਚ ਪਿਤਾ, ਭਰਾ, ਪਤੀ, ਪੁੱਤਰ ਆਦਿ। ਦਫ਼ਤਰ ਵਿਚ ਅਫ਼ਸਰ, ਸਹਿ-ਕਰਮੀ ਆਦਿ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਦਲੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਰੂਪ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀਂਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵੀ ਬਦਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਹਰ ਵਰਤ ਵਿਚ ਸੰਦਰਭ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿਚ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੋਰ ਲੋੜਾਂ ਤੇ ਸੰਦਰਭਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਢੰਗ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਖ਼ਾਸ ਵਿਲੱਖਣ ਭਾਸ਼ਾਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਈਆਂ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਥੇ ਭਾਸ਼ਾ ਨੇ ਕੇਵਲ ਸੂਚਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਗਾਹਕਾਂ/ਖ਼ਰੀਦਦਾਰਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਆਕ੍ਰਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਉਤਪਾਦਨ ਧਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਰੀਦਣ ਲਈ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਤਾਉਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਤਪਾਦਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਲੋੜ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਉਪਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਤੇ ਇਕੱਲੀ ਵਸਤ ਨੂੰ ਇਹ ਭਾਸ਼ਾ ਦਿਲਚਸਪ ਆਕਸ਼ਿਤ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾਮੂਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿਰਪੱਖ ਪਾਠਕ/ਸਰੋਤੇ ਨੂੰ ਸੰਭਾਵੀ ਗਾਹਕ ਵਿਚ ਢਾਲਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਤ ਰਣਾਮੂਲਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਨ-ਸੰਚਾਰ