

ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਗੁਣ ਨਾਨਕੁ ਗਾਵੈ ਮਾਸ ਪੁਰੀ ਵਿਚਿ ਆਖੁ ਮਸੋਲਾ॥
ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਰੰਗਿ ਰਵਾਈ ਬੈਠਾ ਵੇਖੈ ਵਖਿ ਇਕੇਲਾ॥
ਸਚਾ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਸਚੜਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇਗੁ ਮਸੋਲਾ॥
ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਟੁਕੁ ਟੁਕੁ ਹੋਸੀ ਹਿਦੁਸਤਾਨੁ ਸਮਾਲਸੀ ਬੋਲਾ॥
ਆਵਨਿ ਅਠਤਰੈ ਜਾਨਿ ਸਤਾਨਵੈ ਹੋਰੁ ਭੀ ਉਠਸੀ ਮਰਦ ਕਾ ਚੇਲਾ॥
ਸਚ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇਸੀ ਸਚ ਕੀ ਬੇਲਾ॥੨॥੩॥੫॥ (ਪੰਨਾ ੭੨੨)
ਜਾਂ ਏਹੁ ਸਬਦੁ ਬਾਬੈ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਇਕੁ ਬਿਰਾਮਣੁ ਮੇਵੈ ਕੀ ਚੰਗੇਰਿ ਘਿਨਿ ਆਇਆ, ਆਇ ਮਿਲਿਆ। ਆਖਿਓਸੁ 'ਮਿਹਰਵਾਨੁ, ਏਹੁ ਜੈ ਸਬਦੁ ਗਜਬ ਕਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਸੋ ਫੇਰੀਐ । ਤਬ ਬਾਬੇ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਆਮੀ ਹੁਣਿ ਫਿਰਣ ਤੇ ਰਹਿਆ, ਹੁਣ ਵਗੀ ਹੈ, ਪਰ ਤੂੰ ਆਇ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਸੋ ਬਖਸ਼ਿਆ ਹੈਂ, ਪਰ ਬਾਰਾ ਕੋਸ ਏਥਹੁੰ ਇਕ ਟੋਬਾ ਹੈ, ਤੂ ਉਥੈ ਆਪਣਾ ਕੁਟੁੰਬੁ ਲੈਕਰਿ ਜਾਹਿ, ਏਥੇ ਰਹਿਣਾ ਨਾਹੀ। ਜੇ ਏਥੇ ਰਹੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਮਾਰੀਅਹਿਂਗਾ'। ਤਬ ਓਥਹੁ ਬਾਮਣੁ ਟਬਰ ਲੈਇ ਕਰਿ ਬਾਰਹ ਕੋਸਾਂ ਲੈ ਗਿਇਆ। ਉਜਾੜਿ ਵਿਚਿ ਜਾਇ ਬੈਠਾ। ਜਿਥੈ ਕੁਦਰਤਿ ਨਾਲਿ ਸੁਬਾਹ ਹੋਈ ਤਿਥੈ ਮੀਰੁ ਬਾਬਰੁ ਪਤਸਾਹੁ ਪਇਆ। ਜਿਉ ਪਇਆ, ਤਿਉ ਸੈਦ ਪੁਰੁ ਮਾਰਿਓਸੁ। ਆਸਿ ਪਾਸਿ ਗਿਰਾਉ ਸਭ ਮਾਰੇ। ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਨਿ ਸਭਿ ਕਤਲਾਮ ਕੀਤੇ। ਘਰ ਲੁਟੇ, ਢਾਹੇ। ਇਜੇਹੀ ਮਾਰੁ ਬਾਬੈ ਦੇ ਸਬਦਿ ਕੀਤੀ ਪਠਾਣਾਂ ਜੋਗੁ। ਮਹਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਦਾ ਗਜਬੁ ਹੋਆ, ਖੁਦਾਇ ਮੰਨੈ ਫਕੀਰਾਂ ਨੂੰ, ਫਕੀਰਾਂ ਮੰਨਿਆਂ ਖੁਦਾਇ। ਫਕੀਰਾਂ ਦਾ ਅਰਾਧਿਆ" ਖੁਦਾਇ ਸੁਣਦਾ
੧. ਪਰ ਬਾਰਾ ਕੋਸ ਏਥਹੁ' ਦੀ ਥਾਂ 'ਇਥੋਂ ਬਾਹਰ ਕੇਹ ਦੁਹੁ ਉਪਰ ਪਾਠ ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਦਾ ਹੈ
੨. 'ਬਾਰਹ ਕੇਸ' ਪਾਠ ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਹੈ।
੩. 'ਨੂੰ ਪਾਠ ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਦਾ ਹੈ।
੪. ਅਰਾਧਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਹਾ:ਬਾ:ਨੁਸਖੇ ਵਿਚ 'ਆਖਿਆ' ਪਾਠ ਹੈ।