ਜੋਰੁ ਜੁਲਮ ਹੈ॥ ਇਨਸਾਫ ਮੁਸਾਫੁ ਹੈ॥ ਸਿਫਤਿ ਵੁਜੂ ਹੈ॥
ਬਾਂਗ ਬਲੇਕ ਹੈ॥ ਚੋਰੀ ਲਾਲਚੁ ਹੈ॥ ਜਾਰੀ ਪਲੀਤੀ ਹੈ॥
ਫਕੀਰੀ ਸਬੂਰੀ ਹੈ॥ ਨਾ ਸਬੂਰੀ ਮਕਰੁ ਹੈ॥ ਰਾਹੁ ਪੀਰਾ ਹੈ॥
ਬੇ ਰਾਹੁ ਬੇਪੀਰਾ ਹੈ॥ ਦਿਆਨਤਿ ਦੋਸਤੁ ਹੈ॥
ਬੇਦਿਆਨਤਿ ਨਕਾਰੁ ਹੈ॥ ਤੇਗ ਮਰਦਾ ਹੈ॥ ਅਦਲੁ ਪਾਤਸਾਹਾ ਹੈ॥
ਇਤੇਣਿ ਟੋਲ ਜੋ ਜਾਲਿ ਜਨਾਵੈ॥ ਤਉ ਨਾਨਕ ਦਾਨਸਬੰਦ ਕਹਾਵੈ॥੧॥
ਅੰਤਕਾ ੩.
(ਸਾਖੀ ੪੭ ਵਿਚੋਂ)*
ਧਿਆਉ ਪਹਿਲਾ
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੧॥*
ਉਨਮਨਿ ਸੁੰਨ ਸੁੰਨੁ ਸਭ ਕਹੀਐ॥
ਉਨਮਨਿ ਹਰਖ ਸੋਗ ਨਹੀ ਰਹੀਐ॥
ਉਨਮਨਿ ਆਸ ਅੰਦੇਸਾ ਨਹੀ ਬਿਆਪਤ॥
ਉਨਮਨਿ ਵਰਨ ਚਿਹਨੁ ਨਹੀ ਜਾਪਤ॥
ਉਨਮਨਿ ਕਥਾ ਕੀਰਤਿ ਨਹੀ ਬਾਨੀ॥
ਉਨਮਨਿ ਰਹਤਾ ਸੁੰਨ ਧਿਆਨੀ॥
ਉਨਮਨਿ ਅਪੁਨਾ ਆਪੁ ਨ ਜਾਨਿਆ॥
ਨਾਨਕੁ ਉਨਮਨਿ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ॥੧॥
ਉਨਮਨਿ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ॥
ਉਨਮਨਿ ਸੁਰਤਿ ਸੁਧਿ ਨਹੀ ਲੋਈ॥
ਉਨਮਨਿ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਨ ਹੋਤੀ॥
ਉਨਮਨਿ ਸੁੰਨ ਦੇਹੁਰੀ ਨਹੀ ਹੋਤੀ॥
*ਇਸ ਸੰਬੰਧ 'ਚ ਪੰਨਾ ੧੬੮ ਦਾ ਛੁਟ ਨੋਟ ਦੇਖੋ ਜੀ
