ਉਲਟੈ ਕਵਲੁ ਪਲਟੇ ਪਉਣੁ॥ ਏਉ ਨਿਵਾਰੈ ਆਵਾਗਉਣੁ॥

ਮਨਿ ਪਉਣੁ ਕਉ ਰਾਖੈ ਬੰਧਿ॥ ਲਹੈ ਤ੍ਰਿਬੇਨੀ ਤ੍ਰਿਕੁਟੀ ਸੰਧਿ॥

ਅਪਨੇ ਵਸਿ ਕਰਿ ਰਾਖੈ ਦੂਤਾ॥ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਸੋਈ ਅਉਧੂਤਾ॥

ਅੰਕ ੩

ਸਲੋਕੁ॥ ਆਸਣੁ ਸਾਧਿ ਨਿਰਲਮ ਰਹੈ॥ ਪੰਚ ਤਤੁ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰਿ

ਗਹੇ ॥ ਥੋੜੀ ਨਿੰਦ੍ਰ ਅਲਪ ਅਹਾਰੀ॥ ਸਾਧ ਕਾ ਪਿੰਡੁ ਸਦਾ

ਵੀਚਾਰੀ॥ ਜਪ ਤਪ ਸੰਜਮ ਸੁਰਤਿ ਬਚਖਣੁ॥ ਨਾਨਕ ਕਹੈ ਜੋਗ

ਕੇ ਲਛਣ॥ ਜਾ ਬੋਲੈ ਤਾ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ॥ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਾਗੈ ਸੁੰਨਿ

ਧਿਆਨੀ॥ ਸੁੰਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਡੋਰੀ ਧਰੈ॥ ਗੁਰਪਰਸਾਦਿ ਕਬਹੂ ਨ

ਮਰੈ॥ ਇਨਿ ਬਿਧਿ ਕੀਚੈ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ॥ ਜਾਕੇ ਬੰਧੇ ਸਗਲੇ

ਦੇਵਾ॥ਜਿਹਬਾ ਸਾਦੁ ਨ ਦੇਈ ਚਖਣ॥ ਨਾਨਕ ਕਹੈ ਜੇਗ ਕੇ

ਲਛਣ॥ ਤਾਮਿਸਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਲੋਭੁ ਨਿਵਾਰੈ॥ ਪੰਚ ਅਗਨਿ ਘਟ

ਭੀਤਰਿ ਜਾਰੇ ॥ ਅਹਿਨਿਸ ਰਹੈ ਗਡੀਰੁ ਚੜਾਇ॥ ਸਹਜਿ ਉਪਜੈ

ਦੁਰਮਤਿ ਜਾਇ॥ ਸਾਧ ਨਿਵਾਜੈ ਬੰਧੈ ਚੋਰਾ॥ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਮੰਤ੍ਰ ਨ

ਜਪੀਐ ਹੋਰਾ॥ ਉਤਮ ਭਲੇ ਤਿਨਾ ਕੇ ਜਖਣ॥ ਨਾਨਕ ਕਹੈ ਜੋਗ

ਕੇ ਲਛਣ॥ ਪੰਚਿ ਇੰਦ੍ਰੀ ਜੋ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਾਖੈ॥ ਜਿਹਬਾ ਮੁਖਹੁ

ਅਸਤ ਨ ਭਾਖੈ॥ ਕੋਟ ਕੋਟੰਤੀਰ ਤਤ ਕਾ ਬੇਤਾ॥ ਸੁੰਨ ਮੰਡਲ ਮਹਿ

ਰਾਖੈ ਚੇਤਾ॥ ਸਿੰਚਿ ਪਇਆਲ ਗਗਨ ਸਰੁ ਭਰੇ॥ ਜਾਇ ਤ੍ਰਿਬੇਣੀ

ਮਜਨੁ ਕਰੈ॥ ਪੰਜਿ ਸਤ ਨਉ ਲਗਾ ਰਖਣ॥ ਨਾਨਕ ਕਹੈ ਜੋਗ

ਕੈ ਲਛਣ॥ ਪੂਰਬਿ ਚੜਿ ਪਛਮ ਕਉ ਆਵੈ॥ ਰਵਿ ਸਸਿ ਦੋਊ

੧. ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਵਿਚ ਪਾਠ 'ਨਿਰਾਲਮ' ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

੨. ਹਾ:ਬਾ:ਨੁਸਖੇ ਵਿਚ ਪਾਠ 'ਗਹੈ' ਹੈ ਜੋ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

੩. ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਵਿਚ ਪਾਠ 'ਨਿੰਦ੍ਰਾ' ਹੈ ਜੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

੪. ਹਾ:ਬਾ:ਨੁ: ਵਿਚ ਪਾਠ 'ਨਿੰਦਾ' ਹੈ ਜੇ ਸ਼ੁੱਧ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।