42
ਧਰਤੀ ਕੰਬੇ ਟੌਅਹਰਾਂ ਵੇਖ ਵਜ਼ੀਰ ਦੀਆਂ।
ਮੌਜਾਂ ਹੋਈਆਂ ਲੋਕੋ ਫੇਰ ਮਸ਼ੀਰ* ਦੀਆਂ।
ਸਾਡੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਡੇਗ ਕੇ ਹੁਣ ਚੁਧਰਾਣੀ ਨੂੰ,
ਭੁੱਲ ਗਈਆਂ ਨੇ ਗੱਲਾਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵੀਰ ਦੀਆਂ।
ਜਦ ਦਾ ਰਾਂਝਾ ਵੜਿਆ ਪਿੰਡ ਸਿਆਲਾਂ ਦੇ,
ਤੋਤੇ ਵਾਂਗੂੰ ਫਿਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹੀਰ ਦੀਆਂ।
ਵਿੱਚ ਸਿਆਸੀ ਪਰ੍ਹਿਆ ਖਾ ਕੇ ਹਾਰ ਮੀਆਂ,
ਤੈਨੂੰ ਹੋਈਆਂ ਪੀੜਾਂ ਹੁਣ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀਆਂ।
ਉਹਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣਾ ਅੰਗ ਤਰੋੜੀਂ ਨਾ,
ਕਰਦੇ ਗੱਲਾਂ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਤਨਵੀਰ ਦੀਆਂ।
ਟੁੱਕਰ ਖਾ ਖਾ ਪਲਿਆ ਵਾਂ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦਾ,
ਮੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਵਾਗਾਂ ਨੇ ਤਦਬੀਰ ਦੀਆਂ।
ਮੈਨੂੰ ਕਲਮ ਫੜਾਇਆ ਬੀਬੀ ਸੱਚਿਆਂ ਨੇ,
ਝੂਠੀ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸਰਾਂ ਲਿਖ ਤਕਰੀਰ ਦੀਆਂ।
(ਮਸ਼ੀਰ* = ਸਲਾਹਕਾਰ)
-0-
