11. ਫੈਜ਼ ਅਹਿਮਦ ਫੈਜ਼
ਜਦ ਤੱਕ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਲਿਸ਼ਕਾਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਜੋਗੀ ਤੇ ਵਣਜਾਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਂਝੇ ਤਖ਼ਤ-ਹਜ਼ਾਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਸੋਨਾ ਤੇ ਸੁਨਿਆਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਝੁੱਗੀਆਂ, ਮਹਿਲ-ਮੁਨਾਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਜੱਗ ਤੇ ਲੋਕ ਪਿਆਰੇ।
ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ।
ਜ਼ਿੰਦਾ ਫੈਜ਼ ਰਹੇਗਾ ਤੇਰਾ।
ਜ਼ਿੰਦਾ ਫੈਜ਼ ਰਹੇਗਾ ਤੇਰਾ।
ਕਿਸਰਾਂ ਸੱਪ ਨੇ ਘੇਰੇ ਜਾਂਦੇ।
ਚੀਰੇ ਕਿੰਝ ਹਨੇਰੇ ਜਾਂਦੇ।
ਕੀਤੇ ਕਿੰਝ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂਦੇ।
ਕਿਸਰਾਂ ਫੁੱਲ ਖਿਲੇਰੇ ਜਾਂਦੇ।
ਡਿੱਗਦੇ ਕਿੰਝ ਸੰਭਾਲੇ ਜਾਂਦੇ।
ਕਿਸਰਾਂ ਪੱਥਰ ਗਾਲੇ ਜਾਂਦੇ।
ਕਿਸਰਾਂ ਤਾਜ ਉਛਾਲੇ ਜਾਂਦੇ।
ਗੁੰਝਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਗਿਆ ਏ ਫੈਜ਼
ਪੂਰਾ ਤੋਲ ਗਿਆ ਏ ਫੈਜ਼।
ਕਿਸਰਾਂ ਰਾਹ ਦੇ ਕੰਡੇ ਚੁਗਣਾ।
ਕਿਸਰਾਂ ਆਪਣੀ ਬਾਜ਼ੀ ਪੁਗਣਾ।
ਕਿਸਰਾਂ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਗਣਾ।
ਦੱਸ ਗਿਆ ਏ ਤੇਰਾ ਫੈਜ਼।
ਦੱਸ ਗਿਆ ਏ ਮੇਰਾ ਫੈਜ਼।
-0-
