14
ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਚੁੱਪ ਨੇ ਮਾਰ ਮੁਕਾਉਣਾ ਏਂ।
ਕਦ ਤੱਕ ਇਹ ਤੂੰ ਜੰਦਰਾ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾਉਣਾ ਏਂ।
ਬੇਰੀ ਲਾ ਕੇ ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਨਾ,
ਫਿਰ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਵਿਹੜੇ ਪੱਥਰਾਂ ਆਉਣਾ ਏਂ।
ਜਿਹੜਾ ਅੱਜ ਮੈਂ ਕੱਲਾ ਹੋਕਾ ਦੇਨਾਂ ਵਾਂ,
ਇੱਕ ਦਿਹਾੜੇ ਜੱਗ ਨੇ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣਾ ਏਂ।
ਆ ਜਾ ਦੋਵੇਂ ਬਹਿ ਕੇ ਨਿੱਬੜ ਲੈਨੇ ਆਂ,
ਹੁਣ ਅਸਮਾਨਾਂ ਉੱਤੋਂ ਕੀਹਨੇ ਆਉਣਾ ਏਂ।
ਕੌਣ ਕਰੇਗਾ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ ਨਫਰਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ,
ਮਿਸ਼ਰੀ ਜੀਭ ਏ ਮੇਰੀ, ਹੱਥ ਖਿਡਾਉਣਾ ਏਂ।
ਉਹਦੇ ਹੇਠਾਂ ਬਹਿਣ ਲਈ ਦੁਨੀਆਂ ਤਰਸੇਂਗੀ,
ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਜਿਹੜਾ ਬੂਟਾ ਲਾਉਣਾ ਏਂ।
'ਨੇਰ੍ਹੀ ਭਾਵੇਂ ਝੱਖੜ ਝੁੱਲੇ ‘ਬਾਬਾ ਜੀ',
ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਦੀਵਾ ਅਸਾਂ ਜਗਾਉਣਾ ਏਂ।
-0-
