28
ਜਦ ਤੀਕਣ ਨਾ ਤੇਰੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਜੁਲਫਾਂ ਗੁੰਦੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਉਦੋਂ ਤੀਕਣ ਚੰਨ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਜ਼ਰੀਂ ਆਣਗੀਆਂ।
ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਜਾਣੋ ਮੈਂ ਇਹ ਬੂਟਾ ਪਾਲ ਰਿਹਾ ਵਾਂ ਕਾਹਦੇ ਲਈ,
ਕੱਲ੍ਹ ਬਣਨਗੀਆਂ ਇਹਦੀਆਂ ਕੰਘੀਆਂ ਉਹ ਜ਼ੁਲਫਾਂ ਸੁਲਝਾਣਗੀਆਂ।
ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਣਜਾਰਾ ਬਣ ਕੇ ਉਥੇ ਪੁਜਿਆ ਨਾ,
ਕਿੱਥੋਂ ਉਹਦੀਆਂ ਗੋਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ, ਰੰਗਲਾ ਚੂੜਾ ਪਾਣਗੀਆਂ।
ਬੜਿਆਂ ਬੜਿਆਂ ਖੱਬੀਖਾਨਾ ਵਿੱਚ ਮਦਾਨੋਂ ਭੱਜਣਾ ਏਂ,
ਜੱਗ ਤੇ ਇਕ ਦਿਨ ਮੇਰੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਉਹ ਤੂਫ਼ਾਨ ਉਠਾਣਗੀਆਂ।
ਜਿਹੜੇ ਚੰਨ ਦੇ ਮੁੱਖ 'ਤੇ ਚੰਨ ਵੀ ਝਾਤੀ ਪਾਣ ਤੋਂ ਸੰਗਦਾ ਏ,
ਉਹਦੇ ਮੁੱਖ 'ਤੇ ਮੇਰੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਕਿਸਰਾਂ ਝਾਤੀ ਪਾਣਗੀਆਂ?
ਇਕ ਪਲ ਵੀ ਨਾ ਉਹਦੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖਾਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ,
ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ, ਕਿਹੜੇ ਬੂਹੇ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਪਲ ਦੋ ਪਲ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਕਾਹਨੂੰ ਹੰਝੂ ਰੋਕਾਂ ਮੈਂ,
ਕਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮਤਰੇਈਆਂ ਮਾਵਾਂ, 'ਬਾਬਾ' ਦਿਲ ਪਰਚਾਣਗੀਆਂ।
-0-
