4
ਵੇਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕੀਂ ਖੂਹ ਨਾ ਜੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਪੱਕੀਆਂ ਵੇਖ ਪਰਾਈਆਂ ਫਸਲਾਂ ਆਪੇ ਰੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਛਵੀਆਂ ਫੜ ਕੇ ਘਰ ਘਰ ਜਿਹੜੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਫਿਰਦੇ ਨੇ,
ਐਨਾ ਪਿਆਰ ਦਿਆਂਗਾ ਮੇਰੇ ਹਾਰ ਪਰੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਅੰਦਰ ਜਿਹੜੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਬਰਫ਼ਾਂ ਧਰ ਕੇ ਬੈਠੇ ਨੇ,
ਧੁੱਪਾਂ ਸੜੀਆਂ ਰੇਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕਿੰਜ ਖਲੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀ ਪਿੜੀਆਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਹੜੇ ਡੁੱਲ੍ਹਦੇ ਲੋਕੀਂ ਨੇ,
ਖਿੱਦੋ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਤੇ ਸੱਭੇ ਸਾਡੇ ਹੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਅਸਾਂ ਤੇ ਬੂਹੇ ਢੋਅ ਲਏ ਆਪਣੇ ਵੇਖ ਕੇ ਆਲਾ ਮੌਸਮ ਦਾ,
ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਕੱਖਾਂ ਦੇ ਨੇ, ਉਹ ਕੀ ਢੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੇ ਜੋ ਕਾਲੇ ਧੰਦੇ, ਜੱਗ ਤੋਂ ਅੱਜ ਲੁਕਾਣ ਪਏ,
ਇੱਕ ਦਿਨ ਮੁਜਰਮ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ, ਮੁਜਰਮ ਹੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
ਬਾਗਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੰਡਿਆਂ ਬਾਝੋਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਵੀ ਲੱਭਾ ਨਹੀਂ,
ਕਿੱਕਰਾਂ ਹੇਠੋਂ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬੀ ਕਿਸਰਾਂ ਹੋਣਗੇ ਬਾਬਾ ਜੀ।
-0-
