26
ਹੰਸਾਂ ਮੋਰਾਂ, ਕੋਇਲਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਅੱਖਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
ਇੱਲਾਂ, ਗਿਰਝਾਂ, ਬਿਰੀਆਂ, ਕੀਤੇ, ਪੱਥਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
ਸਿੰਗ ਫਸਾ ਕੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਖੌਰੇ ਕੀਹਦੀ ਸ਼ਹਿ ਤੇ ਵੇਖ,
ਖੁਰਲੀ ਉੱਤੇ ਜਾਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਡੰਗਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
ਕਿਹੜੇ ਰੁੱਖ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਮੇਵਾ, ਪੁੱਛੋ ਜਾ ਕੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ,
ਪੱਗ ਪਿਓ ਦੀ ਸਿਰ 'ਤੇ ਧਰ ਕੇ ਪੱਤਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
ਲਿਖਦਾ ਸਾਂ ਮੈਂ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੱਸੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ,
ਹੁਣ ਤਾਂ ਢਿੱਡ ਭਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ, ਅੱਖਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
ਪਹਿਲੇ ਵਾਰ ਨਈਂ ਵੱਜੇ ‘ਬਾਬਾ’, ਰਾਤੀਂ ਜਾਮ ਸਰਾਹੀਆਂ ਤੇ,
ਏਥੇ ਚਾਕ ਜਦੋਂ ਦਾ ਹੋਇਆ, ਬੱਬਰ ਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਵਾਂ।
-0-
