

ਹੋਇਆ ਸੋਗ ਅਜ ਸੁਖਨ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਅੰਦਰ,
ਕਾਲੇ ਮਾਤਮੀ ਰੁੱਤਾਂ ਨੇ ਵੈਸ ਕੀਤੇ।
ਤੇਰੇ ਗ਼ਮ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂ, 'ਬਲੱਗਣਾ ਕੀ,
ਤੈਨੂੰ ਰੱਜ ਕੇ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬ ਰੋਇਆ ।
-ਅਸ਼ਰਫ਼ ਬਟ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ)
ਲੋਕੀਂ ਸੁਣਿਆਂ ਜਾਂ ਯਾਰ ਕਰਤਾਰ ਮੋਇਆ,
ਕਰਦਾ ਹਰ ਇੱਕ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰਤਾਰ ਦਾ ਏ ।
ਬੋਲੀ ਮਿਠੜੀ ਬੋਲਦਾ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ,
ਰੰਗ ਰੰਗਿਆ ਕਿਸੇ ਅਵਤਾਰ ਦਾ ਏ ।
ਵਿੱਚ ਮਜਲਸਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ,
ਦੀਵਾ ਬੁਝਿਆ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਦਾ ਏ ।
ਮੁਹੰਮਦ ਬਖਸ਼ ਦਿਨ ਰਾਤ ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰਦਾ,
ਰੋ ਰੋ ਕੇ ਤੇ ਆਹੀਂ ਮਾਰਦਾ ਏ ।
-ਮੁਹੰਮਦ ਬਖਸ਼, ‘ਬਲਗਣ* (ਪਾਕਿਸਤਾਨ)
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਨਾ ਲਫਜ਼ਾ ਦੀ ਥੋੜ ਹੈਸੀ,
ਮਾਲਕ ਸੰ' ਤੂੰ ਸੁਖਨ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਦਾ ।
ਭੜਕ ਸਮ੍ਹਾ ਦੀ ਹੈਸੀ ਮਹਿਸੂਸ ਤੈਨੂੰ,
ਵਾਕਫ਼ਕਾਰ ਸੀਂ ਦੁਖੀ ਪਰਵਾਨਿਆਂ ਦਾ ।
ਅਜ ਕਿਵੇਂ ਨਾ ਤੇਰੇ ਵਿਜੋਗ ਅੰਦਰ,
ਰਾਵੀ ਸਤਲੁਜ, ਬਿਆਸ ਚਨਾਬ ਹੋਵੇ ।
ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸੁਣ ਕੇ ਖਬਰ ਕਿਉਂ ਨਾ,
ਸਣੇ ਜਿਹਲਮ ਦੇ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬ ਹੋਵੇ ।
ਤਾਲਬ ਚਿਸ਼ਤੀ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ)