ਅੱਖ ਬਾਲ ਕੇ ਚਾਨ੍ਹਣ ਕੀਤਾ,

ਮੱਥਿਆਂ ਦੇ ਲੇਖ ਦਿਸ ਪਏ

*

 

ਸਾਡੇ ਚਾਰ ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਕਿਬਲੇ,

ਕਿਹੜੇ ਪਾਸੇ ਮੂੰਹ ਕਰੀਏ

*

 

ਮੇਰੀ ਜਿੰਦ ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਢੇਰੀ,

ਚਿਣਗਾਂ ਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰ੍ਹਦਾ

*

 

ਸੋਹਣੀ ਡੁੱਬ ਕੇ ਝਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ,

ਘੜਿਆਂ 'ਚ ਘਾਹ ਉੱਗ ਪਏ

*

 

ਦਿਲ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦੋ ਹੱਥੀਂ ਪਿੱਟਿਆ,

ਨੀ ਅਖੇ ਤੇਰਾ ਕੱਖ ਨਾ ਰਹਵੇ