ਜਿਹੜੇ ਦਿਨ ਦਾ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬੂਹਾ ਤੱਕਿਆ,

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰਾਤ ਮੁੱਕ ਗਈ

*

 

ਸਾਡੀ ਕਬਰ ਬਣੀ ਮਜਬੂਰੀ,

ਹਾਸਿਆਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਕੇਰ ਜਾ

*

 

ਤੇਰਾ ਹਿਜਰ ਸਲਾਮਤ ਅੜਿਆ,

ਸਾਡੇ ਵੱਲ ਸਰ੍ਹੋਂ ਖਿੜ ਪਈ

*

 

ਉਹਨੂੰ ਜੱਗ ਤੋਂ ਲੁਕਾਕੇ ਰੱਖਿਆ,

ਫ਼ੇਰ ਵੀ ਨਾ ਤੋੜ ਚੜ੍ਹੀਆਂ

*

 

ਦਿਲ ਸੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਾਰਦਾ ਏ ਛਾਲਾਂ,

ਅੱਖਾਂ ਪਈਆਂ ਪਾਉਣ ਪਰਦੇ

*