ਪਰਤਾਪ॥ (੫) ਹਿਤ ਕਰਿ ਨਾਮ ਦ੍ਰਿੜੈ

ਦਇਆਲਾ॥ (੬) ਸੰਤਹ ਸੰਗਿ ਹੋਤ

ਕਿਰਪਾਲਾ ॥ (੭) ਓਰੈ ਕਛੂ ਨ ਕਿਨਹੂ

ਕੀਆ॥ (੮) ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਛੁ ਪ੍ਰਭ ਤੇ

ਹੂਆ ॥੫੧॥

ਅਰਥ - ੧. (ਗਹੁ ਨਾਲ ਵੇਖੋ ਕਿ) ਹਰ ਇਕ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਭ ਪੂਰਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ੨. ਸਤਿਗੁਰੂ ਤੋਂ ਇਹ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾਰ ਜੀ ਸਦਾ ਸਦੀਵ ਤੋਂ ਹੀ ਐਸੇ ਹੁੰਦੇ ਆਏ ਹਨ। ੩. ਜੇ ਹਉਮੈ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਆਨੰਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਥੇ ਹਉਮੈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਥੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਆਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ੪. ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਦੁਖ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ੫. ਤੇ ੬. ਜਿਹੜਾ ਪੁਰਸ਼ ਸੰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਗ ਕਰਕੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦਿਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਨਾਮ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ੭. (ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਤੋਂ ਬਿਨਾ) ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ੮. ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਫੁਰਮਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ (ਇਹ ਜੋ ਪਸਾਰਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ) ਇਹ ਸਭ ਕੁਛ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਕੀਤਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ॥੫੧॥

ਸਲੋਕੁ ॥

(੧) ਲੇਖੈ ਕਤਹਿ ਨ ਛੂਟੀਐ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ

ਭੂਲਨਹਾਰ॥ (੨) ਬਖਸਨਹਾਰ ਬਖਸਿ ਲੈ

ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰ ॥੧॥

ਅਰਥ- ੧. (ਕਰਮਾਂ ਦਾ) ਲੇਖਾ ਕੀਤਿਆਂ ਤਾਂ ਕਦੀ ਵੀ