ਅਘਨਾਸ॥ (੨) ਹੇ ਪੂਰਨ ਹੇ ਸਰਬ ਮੈ ਦੁਖ

ਭੰਜਨ ਗੁਣਤਾਸ॥ (੩) ਹੇ ਸੰਗੀ ਹੇ ਨਿਰੰਕਾਰ

ਹੇ ਨਿਰਗੁਣ ਸਭ ਟੇਕ ॥ (੪) ਹੇ ਗੋਬਿਦ ਹੇ ਗੁਣ

ਨਿਧਾਨ ਜਾ ਕੈ ਸਦਾ ਬਿਬੇਕ॥ (੫) ਹੇ

ਅਪਰੰਪਰ ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਹਿ ਭੀ ਹੋਵਨਹਾਰ ॥ (੬)

ਹੇ ਸੰਤਹ ਕੈ ਸਦਾ ਸੰਗਿ ਨਿਧਾਰਾ ਆਧਾਰ॥

(੭) ਹੇ ਠਾਕੁਰ ਹਉ ਦਾਸਰੋ ਮੈ ਨਿਰਗੁਨ ਗੁਨੁ

ਨਹੀਂ ਕੋਇ॥ (੮) ਨਾਨਕ ਦੀਜੈ ਨਾਮ ਦਾਨੁ

ਰਾਖਉ ਹੀਐ ਪਰੋਇ ॥੫੫॥

ਅਰਥ - ੧. ਹੇ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ! ਹੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ! ਹੇ ਨਾਸ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ੨. ਹੇ ਪਰੀਪੂਰਨ! ਹੇ ਸਭ (ਜੀਵਾਂ) ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ! ਹੇ ਦੁਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਭੰਡਾਰ! ੩. ਹੇ (ਸਭ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ) ਸੰਗੀ! ਹੇ ਆਕਾਰ ਰਹਿਤ ! ਹੇ (ਤਿੰਨਾਂ) ਗੁਣਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਭ ਦੇ ਆਸਰਾ ! ੪. ਹੇ ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲ਼ੇ! ਹੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਾਗਰ ! ਹੇ ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਚ ਸਦਾ ਬਿਬੇਕ ਹੈ। ੫. ਹੇ ਪਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ! ਹੇ ਹਰ ਜੀਵ ਨੂੰ ਹਰੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ! ਤੂੰ ਹੁਣ ਵੀ ਹੈਂ ਤੇ ਅਗੋਂ ਵੀ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ। ੬. ਹੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਸਦਾ ਦੇ ਸਾਥੀ! ਹੇ ਨਿਆਸਰਿਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ! ੭ ਹੇ ਠਾਕੁਰ ! ਮੈਂ (ਆਪ ਦਾ) ਦਾਸ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਗੁਣਹੀਨ ਹਾਂ, ਮੇਰੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ੮. ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਪ੍ਰਭੂ ਅਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹੇ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ! ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦਾ ਦਾਨ ਬਖਸ਼ੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਪਰੋਕੇ ਰਖਾਂ ॥੫੫॥