ਹੋਰ ਭਲਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਮੇਰਾ ਕੀ ਕਰਨਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਮੱਥੇ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਕੋਲ਼ੋ ਹਰਨਾ ਸੀ।
ਕਿੰਨੇ ਲੋਕੀਂ ਆ ਗਏ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ
ਤੇਰੀ ਛੱਡੀ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨਾ ਸੀ।
ਮੁੜ ਆਵਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਉਹਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ,
ਮੁੜ ਮੈਂ ਓਥੇ ਜਾ ਕੇ ਦਸ ਕੀ ਮਰਨਾ ਸੀ।
ਮੈਂ ਸੁੰਨ-ਮਸਾਣ ਦੇਖ ਕੇ ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ,
ਕੋਲ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚੀਂਓ ਡਰਨਾ ਸੀ।
ਉਹ ਮੁਹੱਬਤ ਤਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਹੈ ਮੈਨੂੰ,
ਉਹ ਕੁੜੀ ਤਾਂ ਹਾਸੇ ਦਾ ਫੁਟਦਾ ਝਰਨਾ ਸੀ।
