ਕੀ ਕਰਾਂਗੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਨੂੰ।
ਲਗਦਾ ਮੈਂ ਭੁਲ ਜਾਣਾ ਮਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਨੂੰ।
ਇਕ ਰਾਤ ਜੇ ਖਾ ਗਈ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਮੇਰਾ,
ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੁਰਖ ਸਵੇਰੇ ਨੂੰ।
ਕਰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿੰਦੇ,
ਕਰਮਾਂ ਮਾਰੇ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਨੇ ਡੇਰੇ ਨੂੰ।
ਮਾਂ ਬਿਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਫਿੱਕਾ ਲਗਦਾ ਹੈ,
ਉਹ ਚਮਕਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕੱਚੇ ਵਿਹੜੇ ਨੂੰ।
