ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ

ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰੀ ਧੀ

ਅਸੀਂ ਜਾਂਦੇ ਲੰਮੀ ਸੈਰ ‘ਤੇ

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨਿੱਕੀ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਪੈਰ ਥੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ

 

ਉਹ ਹਰ ਦਿਖਦੀ ਬੋਲਦੀ ਸ਼ੈਅ ਬਾਰੇ

ਸੈਂਆ ਸੁਆਲ ਕਰਦੀ

ਕਈ ਸੁਆਲ

ਕਈ ਕਈ ਵਾਰ ਦੁਹਰਾਅ ਦਿੰਦੀ

ਮੈਂ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹਰ ਵਾਰ

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨਵਾਂ ਨਕੋਰ ਹੋਵੇ

ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਲਗਦਾ

ਕਦੋਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਨਿੱਕੇ-ਨਿੱਕੇ

ਨਿੱਕੋ ਦੇ ਕਦਮਾਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦੇ

 

ਥੱਕ ਕੇ ਬਹਿ ਜਾਂਦੀ ਕਿਸੇ ਥੜੀ 'ਤੇ

ਮੈਂ ਵੀ ਥੱਕਿਆ ਲਗਦਾ ਉਹਨੂੰ

ਅਸੀਂ ਦੋਨੋਂ ਲੰਮੇ ਸਾਹ ਭਰਦੇ

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀ-ਕੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ

ਉੱਚੀ-ਉੱਚੀ ਹਸਦੇ

ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ।