ਯੇ ਤੀਰਗੀ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜੀਸਤ ਕਾ ਮੁਕੱਦਰ ਹੈ

ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਕੀ ਸ਼ੁਆਓਂ ਮੇਂ' ਖੋ ਭੀ ਸਕਤੀ ਥੀ

 

ਅਜਬ ਨ ਥਾ ਕਿ ਮੈਂ ਬੇਗਾਨਾ-ਏ-ਆਲਮ' ਰਹਿ ਕਰ

ਤੇਰੇ ਜਮਾਲਾ ਕੀ ਰਾਅਨਾਈਓ" ਮੈਂ ਖੋ ਰਹਿਤਾ

ਤੇਰਾ ਗੁਦਾਜ਼ਾਂ ਬਦਨ, ਤੇਰੀ ਨੀਮ-ਬਾਜ਼ ਆਂਖੇਂ

ਇਨਹੀਂ ਹਸੀਨ ਫ਼ਸਾਨੋਂ ਮੇਂ ਮਹਿਵਾਂ ਹੋ ਰਹਿਤਾ

 

ਪੁਕਾਰਤੀ ਜਬ ਮੁਝੇ ਤਲਖ਼ੀਆਂ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੀ

ਤੇਰੇ ਲਬੋਂ ਸੇ ਹਲਾਵਤਾਂ ਕੇ ਘੁੱਟ ਪੀ ਲੇਤਾ

ਹਯਾਤ' ਚੀਖ਼ਤੀ ਫਿਰਤੀ ਬਰਹਿਨਾ-ਸਰਾ" ਔਰ ਮੈਂ

ਘਨੇਰੀ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਕੇ ਸਾਏ ਮੇਂ ਛੁਪਕੇ ਜੀ ਲੇਤਾ

 

ਮਗਰ ਯੇ ਹੋ ਨ ਸਕਾ ਔਰ ਅਬ ਯੇ ਆਲਮ ਹੈ

ਕਿ ਤੂ ਨਹੀਂ, ਤੇਰਾ ਗ਼ਮ, ਤੇਰੀ ਜੁਸਤਜੂ ਭੀ ਨਹੀਂ

ਗੁਜ਼ਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕੁਛ ਇਸ ਤਰਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੈਸੇ

ਇਸੇ ਕਿਸੀ ਕੇ ਸਹਾਰੇ ਕੀ ਆਰਜ਼ੂ ਭੀ ਨਹੀਂ

 

ਜ਼ਮਾਨੇ ਭਰ ਕੇ ਦੁੱਖੋਂ ਕੋ ਲਗਾ ਚੁਕਾ ਹੂੰ ਗਲੇ

ਗੁਜ਼ਰ ਰਹਾ ਹੂੰ ਕੁਛ ਅਨਜਾਨੀ ਰਹਗੁਜ਼ਾਰੋਂ ਸੇ

ਮਹੀਬ' ਸਾਏ ਮੇਰੀ ਸਿਮ ਬੜ੍ਹਤੇ ਆਤੇ ਹੈਂ

1. ਹਨੇਰਾ 2 ਜੀਵਨ 3. ਭਾਗ 4. ਕਿਰਨਾਂ, ਸੁਆਵਾਂ 5 ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ 6. ਸੁੰਦਰਤਾ 7. ਨਿੱਘ, ਮਨਮੋਹਕਤਾ 8. ਮਾਂਸਲ 9. ਅਧ-ਖੁਲ੍ਹੀਆ 10. ਮਗਨ 11. ਕੁੜਿਤਣਾ 12. ਮਿਨਾਸ, ਮਧੁਰਤਾ 13. ਜ਼ਿੰਦਗੀ 14. ਨੰਗੇ ਸਿਰ 15. ਸਥਿਤੀ 16. ਡਰਾਉਣੇ 17. ਵੱਲ 18. ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਹੋਲ ਪਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ 19. ਕੰਡਿਆਲੇ ਜੰਗਲ