ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਮੋਹਨ

 

ਫਰੇਬੇ-ਮੋਹੱਬਤ

ਯੇ ਤੀਸਰਾ ਫ਼ਰੇਬੇ-ਮੋਹੱਬਤ ਹੈ ਮਾਲਤੀ !

ਮੈਂ ਆਜ ਫਿਰ ਫ਼ਰੋਬੇ-ਮੋਹੱਬਤ ਮੇਂ ਆ ਗਿਆ

ਰੁਖ਼ਸਾਰਾਂ ਦਿਲ-ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੈਂ, ਆਖੇਂ ਹੈਂ ਦਿਲ-ਨਸ਼ੀ"

ਸ਼ੋਲਾਜ਼ਨੇ-ਖ਼ਿਰਦ ਹੈ ਤੇਰਾ ਹੁਸਨੇ-ਆਤਸ਼ੀ

ਮੈਂ ਸੋਚਤਾ ਰਹਾ - ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚਤਾ ਰਹਾ

ਲੇਕਿਨ ਤੇਰਾ ਜਮਾਲ ਨਜ਼ਰ ਮੇਂ ਸਮਾ ਗਇਆ

ਯੇ ਸੁਰਖ਼-ਸੁਰਖ਼ ਹੋਂਟ ਕਿਆਮਤ ਹੀ ਢਾ ਗਏ

ਸਰਮਾਇਆ-ਏ-ਸ਼ਿਕੇਬ ਮੇਰਾ ਲੁਟ ਗਇਆ ਯਹੀਂ

ਔਰ ਮੇਰਾ ਸਾਥ ਛੋੜ ਗਈ ਅਕਲੇ-ਚੂਰਬੀ

ਫਿਰ ਦਿਲ ਨੇ ਏਕ ਗ਼ੈਰ ਕੋ ਅਪਨਾ ਸਮਝ ਲੀਆ

ਗੋ ਜਾਨਤਾ ਹੂੰ ਯੇ ਭੀ ਤਮੰਨਾ ਕਾ ਹੈ ਫ਼ਰੋਬ

ਗੋ ਮਾਨਤਾ ਹੂੰ ਰਾਹੇ-ਮੋਹੱਬਤ ਹੈ ਪੁਰ-ਨਿਸ਼ੇਬ

ਲੇਕਿਨ ਬਗ਼ੈਰ ਇਸ ਕੇ ਭੀ ਚਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ

ਕੁਛ ਭੀ ਬਜੁਜ਼ਾਂ ਫਰੋਬ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ

ਤੁਝ ਸੀ ਪਰੀ-ਜਮਾਲ" ਹਸੀਨਾਓਂ ਕੇ ਬਗ਼ੈਰ

ਮੈਂ ਹੂੰ ਸਨਮ-ਪਰਸਤ, ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮੇਰਾ  

1. ਗੱਲ੍ਹਾ 2. ਦਿਲ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 3. ਦਿਲ ਵਿਚ ਲਹਿ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ 4. ਬੁੱਧੀ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ 5. ਜਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੁਸਨ 6. ਸੁੰਦਰਤਾ 7. ਧੀਰਜਰੂਪੀ ਜਾਇਦਾਦ 8. ਦੂਰਦਰਸ਼ੀ ਬੁੱਧੀ 9. ਖਾਈਆਂ ਭਰੀ (ਉੱਚੀ ਨੀਵੀਂ) 10. ਦੇ ਬਿਨਾਂ 11. ਪਰੀ ਵਰਗੀ ਸੋਹਣੀ 12. ਬੁੱਤ ਪਜ, ਨਾਰੀ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਪੁਜਾਰੀ