ਦਿਲੇ-ਨਾਸ਼ਾਦ ! ਯੇ ਫਿਰ ਅਰਜ਼ੇ-ਵਫ਼ਾ' ਕੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼

ਤੇਰੀ ਬਾਤੋਂ ਕੋ ਨ ਮਾਨੇਗਾ, ਨ ਮਾਨੇਗਾ ਕੋਈ

ਅਬ ਤੋ ਭੂਲੇ ਸੇ ਭੀ ਏ ਦਿਲ ਨ ਵਹਾਂ ਆਉਂਗਾ

ਹਾਏ ਉਨ ਖ਼ਾਸ ਨਿਗਾਹੋਂ ਸੇ ਨ ਦੇਖੇਗਾ ਕੋਈ

 

ਡੂਬਤੇ ਚਾਂਦ ਕੀ ਸੌਰੀਦ ਨ ਜਾਊਂਗਾ ਵਹਾਂ

ਮੇਰੀ ਬੇਖ਼ਾਬ ਨਿਗਾਹੋਂ ਕੋ ਨ ਸਮਝੇਗਾ ਕੋਈ

ਮੈਂ ਨ ਜਾਊਂਗਾ, ਨ ਜਾਊਂਗਾ ਵਹਾਂ ਏ ਸ਼ਬੇ-ਗ਼ਮ

ਇਕ ਸਿਸਕਤੇ ਹੂਏ ਦਿਲ ਸੇ ਤੋ ਨ ਖੇਲੇਗਾ ਕੋਈ

 

ਉਨ ਸੇ ਬੇਜ਼ਾਰ ਹੈ 'ਜਜ਼ਬੀ' ਜੋ ਨਿਗਾਹੇ ਮੇਰੀ

ਔਰ ਤਾਰੀਕ ਹੂਈ ਜਾਤੀ ਹੈ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ

 

'ਜ਼ਹੀਰ' ਕਾਸ਼ਮੀਰੀ

 

ਸ਼ਾਹਿਦਾ

ਕਿਸੀ ਸੰਵਲਾਈ ਹੂਈ ਸ਼ਾਮ ਕੀ ਤਨਹਾਈ ਮੈਂ

ਦੋ ਸਰਕਤੇ ਹੂਏ ਸਾਇਓ ਮੈਂ ਹੂਈ ਸਰਗੋਸ਼ੀ

ਬਾਤ ਛੋਟੀ ਥੀ ਮਗਰ ਫੈਲ ਕੇ ਅਫ਼ਸਾਨਾ ਬਨੀ

1. ਵਛਾ ਦੀ ਅਰਜ਼, ਬੇਨਤੀ 2. ਉਨੀਂਦੀ 3. ਗ਼ਮ ਜਾਂ ਬਿਰਹੋਂ ਦੀ ਰਾਤ 4. ਹਨੇਰੀ 5. ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਦਾ ਨਾਂ 6. ਘੁਸਰ ਮੁਸਰ