ਮੋਹੰਮਦ ਦੀਨ 'ਤਾਸੀਰ'

 

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਜਾਨੇ ਭੀ ਦੋ, ਛੋੜੋ ਅਬ ਪਿਛਲੀ ਬਾਤੇਂ

ਏਸੇ ਦਿਨ ਆਤੇ ਹੈਂ ਕਬ-ਕਬ, ਕਬ ਆਤੀ ਹੈਂ ਏਸੀ ਰਾਤੇਂ

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਜਾਨੇ ਭੀ ਦੋ

 

ਦੇਖ ਲੋ ਵੋ ਪੂਰਬ ਕੀ ਜਾਨਿਬ, ਨੂਰ ਨੇ ਦਾਮਨ ਫੇਲਾਇਆ ਹੈ

ਸ਼ਬ ਕੀ ਖਿੱਲਤ ਦੂਰ ਹੂਈ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਵਾਪਿਸ ਲੌਟ ਆਇਆ ਹੈ

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਜਾਨੇ ਭੀ ਦੋ

 

ਜਲ ਜਲ ਕਰ ਮਰ ਜਾਨੇ ਵਾਲੇ, ਪਰਵਾਨੋਂ ਕਾ ਢੇਰ ਲਗਾ ਹੈ

ਲੇਕਿਨ ਯੇ ਭੀ ਦੇਖਾ ਤੁਮ ਨੇ, ਸ਼ਮਅ ਕਾ ਕਿਆ ਅੰਜਾਮ ਹੂਆ ਹੈ

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਜਾਨੇ ਭੀ ਦੋ

 

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਤੁਮ ਕੋ ਕਸਮ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਸਰ ਕੀ, ਅਪਨੇ ਸਰ ਕੀ

ਤੁਮ ਕੋ ਕਸਮ ਹੈ ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਨ, ਅਪਨੇ ਉਸ ਮੰਜ਼ੂਰੇ-ਨਜ਼ਰ ਕੀ

ਮਾਨ ਭੀ ਜਾਓ, ਜਾਨੇ ਭੀ ਦੋ

 

ਉਸ ਕੀ ਕਸਮ ਹੈ ਜਿਸ ਕੀ ਖ਼ਾਤਿਰ, ਯੂੰ ਤੁਮ ਮੁਝ ਕੋ

ਭੂਲ ਗਏ ਹੋ ਭੁਲ ਗਏ ਹੋ ਸਾਰੇ ਵਾਅਦੇ, ਕੌਲ-ਓ-ਕਸਮ ਸਬ ਭੂਲ ਗਏ ਹੋ

1. ਚਾਨਣ 2, ਰਾਤ 3. ਉਹ ਲਿਬਾਸ ਜੋ ਬਾਦਸ਼ਾਹਾਂ ਤੋਂ ਇਨਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਏਥੋ ਸਿਰਫ ਲਿਬਾਸ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਵਿਚ 4. ਪਿਆਰੇ ਦੀ 5. ਵਾਅਦਾ