ਆਪ ਕੇ ਸਰ ਕੀ ਕਸਮ, ਆਪ ਕੇ ਕਦਮੋਂ ਕੀ ਕਸਮ

ਮੇਰੀ ਪਾਜ਼ੇਬ ਕੀ ਗਾਤੀ ਹੂਈ ਝਨਕਾਰ ਹੈਂ ਆਪ

ਮੇਰੇ ਹਾਥੋਂ ਕੀ ਹਿਨਾ', ਮੇਰੀ ਕਲਾਈ ਕੀ ਖਨਕ

ਰੰਗੇ-ਤਖ਼ਈਅਲ ਮੇਂ ਰਾਨਾਈ-ਏ-ਅਫ਼ਕਾਰ ਹੈਂ ਆਪ

 

ਛੋੜੀਏ ! ਅਬ ਮੈਂ ਕਭੀ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਗੀ

ਆਪ ਕੇ ਸਰ ਕੀ ਕਸਮ, ਆਜ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਊਂਗੀ

 

'ਨਿਦਾ' ਫ਼ਾਜ਼ਲੀ

 

ਏਕ ਲੜਕੀ

ਵੋ ਸ਼ੋਖ਼-ਸ਼ੋਖ਼ ਨਜ਼ਰ ਸਾਂਵਲੀ ਸੀ ਇਕ ਲੜਕੀ

ਜੋ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੀ ਗਲੀ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰ ਕੇ ਜਾਤੀ ਹੈ।

ਸੁਨਾ ਹੈ ਵੋ ਕਿਸੀ ਲੜਕੇ ਸੇ ਪਿਆਰ ਕਰਤੀ ਹੈ

ਬਹਾਰ ਹੋ ਕੇ ਤਲਾਸ਼ੇ-ਬਹਾਰ ਕਰਤੀ ਹੈ

 

ਨ ਕੋਈ ਮੇਲ ਨ ਕੋਈ ਲਗਾਵ ਹੈ ਲੇਕਿਨ

ਨ ਜਾਨੇ ਕਿਉਂ ?

ਬਸ ਉਸੀ ਵਕਤ ਜਬ ਵੋ ਆਤੀ ਹੈ

ਕੁਝ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕੀ ਆਦਤ-ਸੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਮੁਝੇ

ਮੇਰੇ ਵਰਾਂਡੇ ਕੇ ਆਗੇ ਯੇ ਫੂਸ ਕਾ ਛੱਪਰ

1. ਮਹਿੰਦੀ 2. ਕਲਪਨਾ ਦਾ ਰੰਗ 3. ਵਿਚਾਰਾ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ