ਮੇਰੇ ਤਖ਼ਈਅਲ ਮੈਂ ਕੁਛ ਭੀ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੈ ਈਸਾਰ

ਯਾਦ ਆਏ ਜੋ ਮੁਝੇ, ਤੇਰੀ ਭੀ ਯਾਦ ਆ ਜਾਏ

 

ਫਿਰ ਭੀ ਜਬ ਉਗਤੇ ਹੂਏ ਚਾਂਦ ਕੀ ਚੰਚਲ ਸੀ ਕਿਰਨ

ਸਤਹੇ-ਦਰਿਆ ਕੋ ਬਨਾ ਲੇਤੀ ਹੈ ਅਪਨਾ ਦਰਪਨ

ਜਗਮਗਾ ਉਠਤੇ ਹੈਂ ਸ਼ਬਨਮ ਸੇ ਨਹਾਏ ਹੂਏ ਬਨ

ਮੌਜ' ਸਾਹਿਲ ਕੀ ਨਿਗਾਹੋਂ ਸੇ ਚੁਰਾਤੀ ਹੈ ਬਦਨ

 

ਫੂਲ ਕੀ ਜਾਗੀ ਹੂਈ ਆਂਖ ਝਪਕ ਜਾਤੀ ਹੈ

ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ ਬੇਤਾਬਾਂ ਹਵਾ ਕਾ ਬਹਿਨਾ

ਬੁਝਨੇ ਲਗਤੇ ਹੈਂ ਹਰ ਇਕ ਘਰ ਕੇ ਦਰੀਚੋਂ ਮੇਂ ਚਿਰਾਗ਼

ਅੱਛਾ ਲਗਤਾ ਹੈ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਕੋ ਜਬ ਚੁਪ ਰਹਿਨਾ

 

ਏਸਾ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਹੀਂ ਪਾਸ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਤੂ

ਜੈਸੇ ਪੱਥਰ ਮੇਂ ਸਨਮ', ਜਿਸਮ ਮੇਂ ਦਿਲ, ਫੂਲ ਮੇਂ ਬਾਸ

ਜੈਸੇ ਖੋਈ ਹੂਈ ਆਵਾਜ਼ ਕੀ ਖੋਈ ਹੂਈ ਗੂੰਜ

1. ਕਲਪਨਾ 2. ਕੁਰਬਾਨੀ 3. ਦਰਿਆ ਦੀ ਸਤਹ 4. ਲਹਿਰ 5. ਕਿਨਾਰਾ 6. ਬੇਚੈਨ 7. ਮੂਰਤੀ, ਬੱਤ