ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ । ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਕਰਕੇ ਦੱਸੇ । ਜਦੋਂ ਉਹ ਝੁਕੇ ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਹਦੀ ਗਰਦਨ ਵੱਢ ਦਵੀਂ। ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਨਵੇਂ ਰਹੱਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ।"

ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ ਨੂੰ ਉਹਦੀ ਗੱਲ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਂਝ ਹੀ ਹੋਇਆ । ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਤਾਂਤ੍ਰਿਕ ਦਾ ਸਿਰ ਧੜ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੰਝ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ 'ਚ ਭਿਆਨਕ ਹਾਸਾ ਗੂੰਜਿਆ । ਉਹ ਹਾਸਾ ਬੇਤਾਲ ਦਾ ਸੀ । ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ ਹੈਰਾਨੀ 'ਚ ਪੈ ਗਿਆ।

ਤਦ ਬੇਤਾਲ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ।

“ਉਏ ਤੂੰ...।"

"ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ !" ਬੇਤਾਲ ਬੋਲਿਆ-"ਇਸ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਬਲੀ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ । ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਇਹਦੀ ਬਲੀ ਨਾ ਦੇਂਦਾ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਅਸੰਭਵ ਸੀ । ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰ ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ।"

ਰਾਜੇ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਬੇਤਾਲ ਦਾ ਰੂਪ-ਰੰਗ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ । ਹੁਣ ਉਹ ਇਕ ਸੋਹਣੇ ਆਦਮੀ ਦੇ ਰੂਪ 'ਚ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ । ਰਾਜੇ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ-"ਹੁਣ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗਾ ?"

"ਜੋ ਤੂੰ ਕਹੇਂ।"

ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ ਨੇ ਆਖਿਆ-" ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹਿ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾ ਲਵਾਂਗਾ।"

ਬੇਤਾਲ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

"ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗਾ।" ਬੇਤਾਲ ਨੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ-"ਰਾਜਾ ਵਿਕਰਮ। ਇਹ ਸੰਨਿਆਸੀ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਤੰਤਰ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਜ਼ੋਰ 'ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੁਰਦਾ ਬੇਤਾਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਘਰਵਾਲੀ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਿਆ । ਹੁਣ