ਅਸਥਾਈ
asathaaee/asadhāī

Definition

ਸੰ. स्थायिन- ਸ੍‍ਥਾਈ. ਵਿ- ਇਸਥਿਤ (ਸ੍‌ਥਿਤ) ਹੋਣ ਵਾਲਾ. ਠਹਿਰਨ ਵਾਲਾ। ੨. ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ. ਨਿਵਾਸ ਕਰਤਾ। ੩. ਦੇਖੋ, ਅਸਥਾਈ ਭਾਵ। ੪. ਅਸ੍‍ਥਾਈ. ਸੰਗੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਧ੍ਰੁਪਦ ਆਦਿ ਦੇ ਆਲਾਪ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਭਾਗ। ੫. ਰਹਾਉ. ਟੇਕ.
Source: Mahankosh

Shahmukhi : استھائی

Parts Of Speech : adjective

Meaning in English

temporary, impermanent, transitory
Source: Punjabi Dictionary