ਸੰ. ਦੂਸਣ. ਦੋਸ. ਐਬ. ਬੁਰਿਆਈ. "ਦੀਨ- ਦਿਆਲ ਦਯਾਨਿਧਿ ਦੋਖਨ ਦੇਖਤ ਹੈ. ਪਰ ਦੇਤ ਨ ਹਾਰੈ." (ਅਕਾਲ)