ਦੋਖੀ
thokhee/dhokhī

Definition

ਸੰ. दोषिन. ਵਿ- ਦੋਸ ਵਾਲਾ. ਕਲੰਕੀ. ਐ਼ਬੀ. "ਦੋਖੀ ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਪਾਇਆ." (ਭੈਰ ਮਃ ੫) ੨. ਸੰ. द्बेषिन- ਦ੍ਵੇਸੀ. ਵਿਰੋਧੀ. "ਸੰਤ ਕਾ ਦੋਖੀ ਮਹਾ ਹਤਿਆਰਾ." (ਸੁਖਮਨੀ)
Source: Mahankosh

Shahmukhi : دوکھی

Parts Of Speech : adjective

Meaning in English

same as ਦੋਸ਼ੀ ; inimical, malevolent, ill-disposed, jealous; noun, masculine enemy, foe
Source: Punjabi Dictionary

DOKHÍ

Meaning in English2

s. m, ne who is to blame, a sinner, one who has a blemish, an injurious person;—a. Inimical, ill-disposed, malevolent, malignant.
Source:THE PANJABI DICTIONARY-Bhai Maya Singh