ਫਸੀਹ਼
dhaseehaa/phasīhā

Definition

ਅ਼. [فصیح] ਫ਼ਸੀਹ਼. ਵਿ- ਸਾਫ ਅਤੇ ਸਹੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ. Eloquent.
Source: Mahankosh