ਫਹੀਮ
dhaheema/phahīma

Definition

ਅ਼. [فہیم] ਵਿ- ਫ਼ਹਮ (ਬੁੱਧਿ) ਵਾਲਾ. ਦਾਨਾ. ਗਿਆਨੀ. "ਕਿ ਪਰਮੰ ਫਹੀਮੈ." (ਜਾਪੁ)
Source: Mahankosh