ਬੈਖਰੀਦੁ
baikhareethu/baikharīdhu

Definition

ਫ਼ਾ. [بیَعخرید] ਵਿ- ਬੈਅ਼- ਖ਼ਰੀਦ. ਮੁੱਲ ਲੀਤਾ. "ਮੈ ਬੰਦਾ ਬੈਖਰੀਦੁ, ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ." (ਆਸਾ ਮਃ ੫)
Source: Mahankosh