ਮੁਕ਼ੀਮ
mukaeema/mukaīma

Definition

ਅ਼. [مُقیم] ਵਿ- ਕ਼ਯਾਮ (ਰਹਾਇਸ਼) ਕਰਨ ਵਾਲਾ. ਡੇਰਾ ਜਮਾਉਣ ਵਾਲਾ.
Source: Mahankosh