ਮੁਤਿਫ਼ਕ਼
mutifakaa/mutifakā

Definition

ਅ਼. [مُتفِق] ਵਿ- ਇਤਫ਼ਾਕ਼ ਵਾਲਾ. ਸਹਮਤ.
Source: Mahankosh