eih khabar mere ton vee pahilaan shaaeid tere kol pujee hove ki kinj fasaadeean ne saantee noo vadt suttiaa| saantee dee saadee hoeaan masaan saal hoeaa see te agale maheene us dee god bharee jaanee see|
je kise de khilaaf ih gal saabat ho jaave, ki us ne jaan bujh ke kise dooje bande noo maaran dee gond gundee hai, tad us noo faansee te ttangiaa jaave|
maan dee god haree hoee, ik chan varagee putaree ne jagat vich pair paaeaa, maan vekh ke nihaal ho gee|
aiven toon gote khaan lagaa hain| chup karake ddoree vaahiguroo te rakh| jiven age bahurradaa aaeaa hain, hun vee bahurrengaa|
zimeendaar aapane ilaake de lokaan te barraa julam karadaa see | hun lokaan dee paarattee de leeddar ne kihaa ki is vaaree jimeendaar deean pakeean fasalaan noo koee vadtan naa jaae te fir aap hee jimeendaar unhaan de hak devegaa| ih naa milavaratan dee lahir see| te naa milavaratan naal unhaan daa iraadaa see ki dushaman noo godde ttekan te majaboor keetaa jaae|
chaare kaneean choopadaa, ghar aaeaa kirasaan, haae o rabaa ddaadtiaa kee baneean main naal goddiaan vich sir tun ke, goteen lagaa jaan |mar giaa karadaa mihanataan, orrak bhairraa haal |
aah pooree zindagee lee ik anabhol larrakee daa jorr manamohan naal jorr ditaa giaa| us dee kisamat daa chakar us noo kiharre gerr vich paa rihaa see, is noo kauan samajh sakadaa hai
lai laal chand hun te teraa gurr vich ranbaa e | jalasaa udd jaae fer | mauajaan ho geean shaamoo dee saaree jaaeidaad daa toon maalak ho giaa|
eiho jihe kamaan vich keetee jaladabaazee barre khataranaak nateeje paidaa karadee hai| naale aje tusaan us paason bahut kujh matalab kadtanaa hai| je hune us noo naaraaj kar baitthoge taan saaraa gurr gohaa ho jaaegaa| aj is maamale baare koee kadam naa chukanaa|
aus de jeevan daa deevaa gul hon dee der see ki putaraan vich vanddavanddaaeean te jhagarraa hon lagaa|
shaamiaan toon itabaaree aadamee hain, par fer vee toon guroo daa bachan deh ki ih gal kadaachit baahar naheen nikalegee|
pahilavaanaan ne thaapee maaree te jhatt gutham guthaa ho ge|