tuseen bharaa ho ke kiaun nikee nikee galon chhitarakhauansarraa ho painde ho

tuseen makhaualaan makhaualaan vich hee ithe chhinjh pavaa ke chhaddoge| tuhaanoo usade subhaa daa pataa vee hai ki uh makhaual naheen sahaaradaa; fir aiven us noo tticharaan karade ho|

autth taan, kee chhaarraa paaeaa ee janadiaankhaanee pale pale ron ddeh painee en | daseen ghareen laage sunaaun lee | pakhandd kee hoeaa nee tainoo fatt lagaa ee talavaar vajee aoo

autth hanbhalaa maar, balabeer sheraa| duneean vekh keekar chhaalaan maar rahee e parrh parrh vidiaa, ttol ke itt choonaa, kisamat aapanee aape usaar rahee e|

eih chhaapaa mil vichon hee kaparre te lag ke aandaa hai; do tin vaaree dhon naal aape lath jaaegaa|

kalh pulis ne kisaan paarattee de dafatar te chhaapaa maariaa ate kee kaagazaat te faaeelaan kabaje vich lai leean|

pashooaan de langhan naal mere khet dee vaarr vich raah ho giaa see ; fir bandiaan ne vee uthon hee langhanaa suroo kar ditaa| main uthe chhaapaa de ke aa rihaa haan|

jad mahindar daa makaan sarr giaa taan us piau daade de vele ton chale aaunde ghar noo suaah dee dteree baniaa vekh ke mahindar dee chhaatee paattan lagee, par ih galaan achalaa uhade moonh ton naa parrh sakee|

putr kiaun saaddee chhaatee te chakee jhonaa en tere lee aidde dukh bhoge, bhee vaddaa ho ke saanoo sukh diaoo | eeh sukh den lagaa en

toon aapanee haiseeat noo aiven chhaatee te hath maar naanh kahee jaa ki toon ih chaarrh ke vaapas murrengaa|

paal rihaa hain khalakat noo, toon apanaa lahoo paseenaa karake,
loon loon apanaa vandd rihaa hain, chhaatee ute pathar dhar ke |
autthade ne jad kaale badal, bohal tere ton panddaa chaa ke,
chaandee sonaa jaan khilaaree, barreean laa ke rorrh vaah ke |

roop jageer ton, gujhaa te nigar yaar hon karake, koee gal lukaa ke naheen rakhadaa see | us chan te shaamo de mel dee gal vee das ditee see| hun roop deean kaahaleean nazaraan ne saaraa melaa chhaan suttiaa, par chanon te saamo daa kiton bol vee naa piaa|