toon har vele koee naa koee rerrakaa paaee rakhadaa hain| hor saare bache hasade kheddade han toon aapaneean jidaan hee saarradaa rahindaa hai|
eik gharree je khulhaa deedaar de den, saaddaa nit daa rerrakaa chuk jaave | teree zulaf daa saanjhaa piaar hove, jhagarraa mandar maseet daa muk jaave|
naanak singh naavalisatt horee zabaan de mitthe han mainoo veeh saal dee vaakafee jaan mitrataa vich iko vaar rettharriaan daa parashaad miliaa see|
je sone daa bhaa hor ddigiaa taan unhaan daa rojaa teh ho giaa samajho| uh khaak shaah ho jaanage|
sute lekh bahaadaraan, kar juhad jagaae, rekhee mekhaan maar ke din fer vikhaae|
bhaarat vaale ghar dee lankaa fook fookaa ke, hasanaan en beh beh roorree te, ujarree khep sanbhaalan dee bhee, banatar koee banaaeaa kar|
main dhee noo kangaal de larr naheen laaunaa, akhe fa39;ghar naa khaanakaa te kute daa naa maanakaanfatuott; | age meree dhee daa subhaa ameer e | je main us daa ithe viaah kar devaan taan saare iho kahinage pee zaroor kurree vich koee kin honee e jo aiven piau ne roorreean te sutt ditee e|
vekho naan, inhaan dee akal ute kehaa parradaa piaa hoeaa e jis kurree daa viaah hove uhanoo sat atth din barraa gandaa te mailaa rakhade ne, te khiaal ih hundaa hai, bhee jadon viaah daa jorraa te gahine paaegee, ihanoo khoob roop charrhegaa|
main pahilee nazare taarr giaa ki bandaa taan koee rooh vaalaa hee jaapadaa hai| us de chihare te musakraaehatt see, us daa bol mitthaa see, uh sabh daa shubh ichhak see|
ve putar, tainoo milan lee rooh har vele bhattakadee rahindee see| paramaatamaa ne hun sunee hai|
eis noo koee khabar naheen see ki gareebee kis jaanavar daa naan hai par is ne ik chhottaa jihaa seen vekhiaa gareebaan dee duneean daa, jis ne is dee rooh palattaa ditee | jis ne chand minttaan vich is noo ameeraan dee duneean ton mutaneefar kar ditaa|
bhaaee naanak singh, kalamee mazadoor hai| jis tarhaan pindd daa peeddaa hai ese taraan dil daa kararraa hai| mihanaton rooh naheen chhaddadaa te kise dee changee mandee sunadaa naheen|