sant raam ne aapane kurramaan noo kurree de viaah dee gandt bhejee|
gil saahib ne chonaan de samen virodhee dhir de bandiaan noo paise de naal gandt liaa |
shankar de kujh garam saatheejeharre hamesaan us dee haan vich haan ralaan de moharee hunde sanaraae saahib ne ik ik karake saare aapane naal gandt le san | is lee hun khatare dee sanbhaavanaa naheen see|
saaree raat main te sauan naheen sakiaa te ganeean ineean bhaareean hoeean hoeean han ki mainoo kujh disadaa hee naheen|
pindd daa koee aadamee is gal dee prasansaa naheen karadaa ki surabatee baahar thaan kuthaan ghagaree bhurrakaaundee fire| us noo aaraam naal ghar bahinaa chaaheedaa hai, marad maradaan naal najatth lainage|
viaah vich bol bol ke te maarraa changaa khaa khaa ke ghagaa beh hee jaandaa hai| kalh ttheek ho jaaunge|
dheean bhainaan noo koee naheen poojadaa hun, loko ghattadeean daa pahiraa aa rihaa hai|
aisaa samaan aa giaa hai ki jis noo rishavat miladee hai ghatt naheen karadaa| aj kal te uhee dharamaatamaa hai jis daa hath naheen paindaa|
jineean vadh galaan karoge, aapane te ghattaa hee uddaaunge| chup kar raho te changaa je|
aseen, jo ho sakadaa hai, maataa jee dee sevaa karade haan, par uh saaraa din saaddaa ghattaa hee uddaaunde firade han, mainoo ih naheen dinde, uh naheen dinde|
paal koee kam naheen karadaa, saaraa din ghattaa chhaanadaa firadaa hai|
hakoomat dee bevasee is vele ddaadtee hee tarasajog hai| kararre ton kararre hukam jaaree hunde han ki vachheekhoraan, zameeraandojaan chorabajaareean noo sakhat sajaa ditee jaaeigee| fir bhee vadteejoraan daa bajaar use tarhaan garam rahindaa hai, te dukheean dee cheek pukaar uven hee ghatte kauaddaan vich ral jaandee hai|